บทที่ 75 เวลาเร่งรีบ

ด้านลู่หลิงที่นั่งรอก็พยายามที่จะใจเย็นจนกระทั่งครบสิบห้านาทีแล้วเธอก็มองนาฬิกาแล้วจะลุกไปเรียกน้องชายอีกครั้ง แต่ประตูห้องนอนก็เปิดออกมาพร้อมกับน้องชายของเธอเดินออกมา โดยมีผู้หญิงคนนั้นตามออกมาด้วย เธอก็มองแบบจดจ้องเลย 

“ออกมาได้สักทีนะ ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน..” ลู่หลิงบ่นน้องชายแล้วมองแบบดุๆ

“ผมปวดท...