บทที่ 86 รุ่นน้อง

จากนั้นทั้งสองก็ไม่พูดคุยกันจนกระทั่งถึงหน้าสตูดิโอถ่ายรูปใกล้ๆสำนักงาน ซ่งเฉินก็ลงจากรถแล้วเขาก็หันมาส่งมือให้ลู่หลิงจับมือของเขาลงจากรถ 

“ฉันลงเองได้...พรึบ...ว้าย..” ลู่หลิงก็มองค้อนใส่เขาแล้วพูดไปและเธอก็ไม่จับมือของเขา เธอก็ลงจากรถไปด้วยตัวเองแบบเชิดๆ แต่ก็ดันซวยเมื่อส้นรองเท้าพลิกจนเธอเซตัวไปห...