บทที่ 10 ตอน ลักพาตัว

เช้าวันรุ่งขึ้น ศศิชาถูกเรียกให้ลงมายังห้องโถง นางพิไลยืนรออยู่แล้วในชุดผ้าไหมสีสด ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ศศิชารู้สึกว่ามันแฝงเร้นความหมายบางอย่าง

"ศศิชา วันนี้ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ" 

นางพิไลเอ่ยเสียงหวานผิดปกติ 

"ฉันจะไปซื้อของ เธอไปช่วยหิ้วของนะ"

ศศิชาพยักหน้ารับอย่างไม่เต็มใจนัก เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ