บทที่ 22 ตอน เร่าร้อนดังไฟผลาญ

ภายใต้แสงสลัวของโคมไฟ ใบหน้างามของหญิงสาวแดงก่ำ ดวงตาปรือปรอย ขณะที่ริมฝีปากบวมเจ่อเล็กน้อยดูเย้ายวนใจ 

“เธอเป็นอะไรกับฉัน”

เมฆาเอ่ยถามเสียงพร่า มือประคองใบหน้างดงามนั้นให้สบตาเขา 

“ฉะ ฉัน แต่งงานกับคุณแล้ว”

แม้สติกำลังแตกกระเจิง แต่ศศิชายังมีความเขินอายเล็กน้อย ที่จะเอ่ยคำว่าเมียออกมา 

“ดี แต่งงานก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ