บทที่ 29 ตอน ช่วงเวลาดีๆ ของสองเรา

“ถึงแล้ว...” 

เมฆาจอดรถ แล้วหันมาบอกศศิชาที่นั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าของหญิงสาวมีรอยยิ้มเล็กๆ ประดับอยู่ ดวงตาคู่สวยสดใสเมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถ 

ภาพเบื้องหน้าคือ บ้านพักตากอากาศหลังไม่ใหญ่มากนัก ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้อันเขียวขจี อากาศยามบ่ายที่นี่บริสุทธิ์และเย็นสบายจนสัมผัสได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ