บทที่ 48 ตอน เพราะรักจึงรัก

แสงแดดอ่อนๆ สีทองทอประกายลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านสีขาว สาดส่องลงบนพื้นไม้สนภายในบ้านพักตากอากาศบนยอดดอย อากาศภายนอกหนาวจัดจนเห็นฝ้าขาวเกาะกระจก แต่ภายในห้องกลับยังหลงเหลือไออุ่นจากกิจกรรมอันเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อคืน

พิริยะลืมตาขึ้นช้าๆ ความทรงจำเกี่ยวกับ ไวน์รสเลิศ และ สัมผัสที่หนักหน่วง ไหลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ