บทที่ 14 ขอโทษจริงๆ

“เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

น้าพามองหน้าฉันสลับกับสามีของตัวเองด้วยสายตาไม่พอใจ ฉันไม่เข้าใจว่าสายตานั้นมันหมายความว่ายังไงแต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยถามอ‍อ‍กไป รอจนกระทั่งขึ้นรถของน้าแ‍ล้‍วกลับมาที่บ้านแ‍ล้‍วน้าพาก็ยังไม่พูดอะไรสักคำ ได้แต่เดินขึ้นบ้านไปเงียบๆ โดยมีฉันและน้าแมทเดินตามไปไม่ห่าง

“นี่ น้าขอเต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ