บทที่ 8 ไม่รู้ตัว
(ตติญา)
ร้อน...มันร้อนมากๆ เลย ในร่างกายของฉันเหมือนมีซาวน่าขนาดย่อมๆ อยู่ในนั้น ยิ่งฉันขยับตัวมากเท่าไร ก็ยิ่งเหมือนมีไฟร้อนๆ สุมอยู่ในอก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ รู้เพียงว่าฉันต้องการ...เรื่องนั้นมากกว่าครั้งไหนๆ
“เข้าใจทำนะ เนียนดีฉันชอบ”
เสียงกระเส่าของชายหนุ่มที่ก่อนหน้าขู่ฉันจะเป็นจะตาย ทว่าตอนนี้เขากำลังกระซิบอยู่ข้างหูของฉัน มือหนาป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าอกบีบเคล้นจนเจ็บจี๊ด แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งเขาทำรุนแรงมากเท่าไร นั่นก็ไม่ต่างจากการปลุกอารมณ์ประหลาดวูบวาบในตัวฉันให้ตื่นขึ้นมายิ่งกว่าเดิม
ฉันเพิ่งรู้ว่านี่คือเขาก็ตอนที่ตัวเองอยู่ในห้องอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่มีสติจะมาสนใจนักว่าเขาคือใคร
ขอแค่ความรู้สึกประหลาดนี่หายไปจะใครก็ได้ทั้งนั้น
เขาพลิกตัวฉันให้นอนคว่ำก่อนที่จะดึงให้เข้าไปประชิดตัวในท่านั่ง มือข้างหนึ่งล้วงต่ำลงมาบริเวณหน้าท้องแบนราบ ออกแรงกดให้แผ่นหลังของฉันแนบไปกับแผงอกของเขามากยิ่งกว่าเดิม แล้วยิ่งกว่านั้นคือมีบางอย่างที่ทั้งอุ่นทั้งแข็งขืนกำลังดันอยู่กับสะโพกของฉัน
“แล้วมันบอกหรือเปล่า ว่าแค่นี้ถ่วงเวลาฉันไม่ได้หรอก”
“อ๊ะ...ฉันไม่รู้ว่า...อะ...คุณพูดถึงเรื่องอะไร อื้อ!!”
ใจกลางกายถูกเขารบกวนจนฉันไม่อาจกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้อีกต่อไป เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่านี่คือครั้งแรกของฉัน แต่นั่นก็ไม่ได้เจ็บปวดมากนัก เพราะตอนนี้ส่วนนั้นมันกำลังปวดหนึบและเต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ที่ฉันเองก็ไม่เข้าใจ
“ไม่รู้เหรอ? ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ เธอตั้งใจเข้าหาฉันตั้งแต่แรกไม่ใช่หรือไง”
“ฉัน...เปล่า อะ...อ๊า”
กลีบกลางกายถูกสอดแทรกเข้ามาด้วยนิ้วเย็นเฉียบของเขา เพียงแค่นิ้วเดียวแต่นั่นก็คือสิ่งแปลกปลอมที่ทำให้ทั้งตัวฉันสะดุ้งเฮือก เขาขยับนิ้วนวดคลึงปากทางเข้าอย่างไม่คิดปรานีใดๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงน่าอายดังออกมาเป็นระยะ
ฉันกำลังมีอารมณ์ร่วมไปกับเขาจนไม่สามารถจะหยุดได้แล้ว ร่างกายมันขยับไปตามที่เขาอยากให้เป็นเหมือนคนบ้า ข้างในมันปั่นป่วนไปหมด เมื่อความเสียวซ่านกำลังพุ่งทะยานเขาก็ปล่อยมือออกไม่ยอมทำต่อราวกับกำลังลงโทษ
“แน่นซะด้วยนี่ ไอ้มาร์คมันเข้าใจเลือกคนจังแฮะ”
“อ๊ะ...อื้อ”
ความปั่นป่วนที่กลางกายเกิดขึ้นสลับกับปลายยอดอกที่ถูกเขาบีบบี้ด้วยความเอาแต่ใจ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันผิดอะไรกันแน่ ทั้งที่เขาเป็นคนลากฉันเข้ามาในห้องเองแท้ๆ แต่กลับทำเหมือนกับว่าฉันเป็นคนผิด ซ้ำยังขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็วจนร่างกายของฉันมันกำลังตอบสนองอย่างบ้าคลั่ง ไม่ได้รู้สึกทรมานหรือเจ็บปวดเลยสักนิด
“ฉันจะทำให้เธอรู้ ว่าการมาขวางทางของฉันมันเป็นยังไง”
“ไม่นะ ฉันไม่...”
เขาไม่รอช้าผลักฉันลงไปนอนราบกับเตียงที่ฉันได้เคยทำมันเปื้อน เสื้อผ้าของเขาที่สวมเอาไว้ได้ถูกถอดออกไปจนหมดทุกชิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างขาวที่มีรอยสักน่าเกรงขาม
ก่อนหน้านี้ฉันเห็นเพียงแค่เล็กน้อยแม้มีเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดเอาไว้ แต่ตอนนี้มันปรากฏต่อหน้าฉันแย่งซีนอยู่กับมังกรตรงหว่างขา มันกำลังขยายตัวผงาดชี้หน้าฉันจนต้องกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
เมื่อกี้แค่นิ้วยังทำให้ฉันสะดุ้ง แล้วถ้าเป็นไอ้นั่นจะขนาดไหน
“คุณจะทำอะไรคะ...”
“ก็เธอเอายาปลุกเซ็กซ์มาป้อนให้ฉันถึงปาก แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ”
“มะ...ไม่นะ ไม่!!”
ร่างสูงเข้ามาทาบทับโดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามของฉันเลยสักนิด มือทั้งสองข้างของฉันถูกรวบเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ก่อนที่ใบหน้าเจ้าเล่ห์นั่นจะขยับเข้ามาใกล้ทีละนิด
“ฉันเปล่า...”
“หรือต้องให้ฉันพิสูจน์มากกว่านี้อีก”
“ไม่นะ อื้อ!!”
เพียงแค่มือของเขาออกแรงกระชากเพียงครั้งเดียว กางเกงชั้นในตัวบางของฉันก็หลุดออกไปจากตัวในทันที ความเย็นวาบที่ท่อนล่างทำให้ฉันรีบเบียดขาเข้ามาปิดส่วนน่าอายเอาไว้อย่างหวาดกลัว แต่คนตรงหน้าก็ไม่ได้ให้โอกาสฉันได้หลบจากเขาเลยสักวินาทีเดียว
ความรู้สึกเสียดเสียวที่ใจกลางความเป็นสาวเพิ่มมากขึ้นเมื่อท่อนลำที่ฉันไม่ได้เตรียมใจรับค่อยๆ สอดแทรกเข้ามา ถึงจะคิดอยากถอยหนีตอนนี้ก็ทำไม่ได้ เพราะถูกล็อกเอาไว้ทุกทาง
“เอา...ออกไป...ฮึก มันเจ็บ”
“อะไรนะ? เอาแรงๆ กว่านี้เหรอ”
“ไม่ อ๊า...”
เจ็บ...ในตัวฉันเหมือนจะฉีกออกเป็นสองส่วนให้ได้ ยิ่งเมื่อเขาขยับเข้าออกโดยไม่ได้รอให้ฉันได้เตรียมใจ ความอึดอัดที่แสนเจ็บปวดนั่นทำให้น้ำตาของฉันไหลลงมาอย่างช้าๆ อยากจะลุกขึ้นมาต่อต้านใจจะขาด แต่ร่างกายมันกลับไม่ได้ทำอย่างที่ใจคิด
ไอ้ความรู้สึกดีแบบนี้มันคืออะไร หยุดเดี๋ยวนี้นะ
“ปากบอกว่าไม่ แต่แอ่นอกสู้เลยนะ”
“ฉันเปล่า...”
เขาไม่ยอมฟังเลยไม่ว่าฉันจะพูดอะไรออกมาก็ตาม ฉันเกือบลืมไปแล้วว่ามืออีกข้างของเขานั้นยังว่างอยู่ ชุดชั้นในถูกเลิกขึ้นจนกระทั่งไปกองอยู่ที่เนินอก เผยให้เห็นหน้าอกคัพซีที่ตั้งยอดน่าอายรอเขามาสัมผัส
“ข้างล่างก็แน่น ข้างบนก็สวยซะด้วย ของดีเลยนี่หว่า”
สายตาคู่นั้นมาพร้อมกับเอวสอบที่ขยับเข้าออกอย่างไม่เบาแรง ปลายเท้าฉันจิกเข้ากับผ้าปูที่นอนจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บเล็กๆ ที่ปลายเล็บ แต่นั่นก็ยังบรรเทาความรู้สึกที่ทั้งเจ็บและ...เอ่อ...เสียว...ตรงนั้นไม่ได้
“ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันไม่ได้ทำอะไรให้คุณ”
“ไม่ได้ทำ? แน่ใจนะว่าไม่ได้ทำ”
พูดเฉยๆ ไม่ต้องขยับจะได้ไหม ฉันกำลังพยายามห้ามความรู้สึกปั่นป่วนที่อยู่ในความรู้สึก มันเหมือนจะตายให้ได้ แต่พอเขาขยับมันก็กลับดีขึ้นเสียอย่างนั้น
“เธอกำลังมีอารมณ์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนใช่ไหมล่ะ”
คำถามของเขาทำให้ฉันหยุดความคิดทั้งหมดเอาไว้ ราวกับว่าร่างกายมันรู้ตัวเมื่อถูกจับจุดได้ พอเขาหยุดขยับ ความทรมานที่ฉันไม่ได้สังเกตว่ามีอยู่แต่แรกก็พุ่งสูงขึ้นมาจนฉันต้องเป็นฝ่ายกัดปากกลั้นความรู้สึกประหลาดนี่เอาไว้
“ฉัน...ไม่...”
“ไอ้ที่เธอโดนเขาเรียกว่ายาปลุกเซ็กซ์ แล้วใครเป็นคนเอามาให้เธอดื่ม บอกฉันมา”
เสียงของเขาสั่นมากๆ คล้ายคนที่กำลังควบคุมอารมณ์ตัวเองอย่างหนัก อย่าบอกนะว่าเขาเองก็กำลังโดนยาเหมือนกัน
“ฉันไม่รู้” ทั้งเรื่องยา ทั้งเรื่องดื่ม ไม่รู้...ไม่รู้อะไรเลย แม้แต่ความรู้สึกของร่างกายตัวเองตอนนี้ก็ไม่รู้
“ถ้าเมื่อไหร่ที่เธอไม่ได้ปลดปล่อยเธอก็จะตาย เรื่องนี้รู้ด้วยหรือเปล่า?”
“ตายเลยเหรอ อื้อ!”
เขาขยับเข้ามาพร้อมกับซบหน้าลงที่ไหล่ของฉัน ลมหายใจของชายหนุ่มตรงหน้ามันหนักหน่วงขึ้นจนน่ากลัว ซ้ำร่างกายของเขายังร้อนรุ่มจนเหมือนคนจับไข้...อย่าบอกนะว่านี่คือผลของยานั่น...
“เธออาจจะไม่ แต่ฉันนี่สิ...”
ฟุบ
จู่ๆ เขาก็ล้มลงข้างตัวฉัน หน้าอกที่มีรอยสักรูปมังกรขยับขึ้นลงถี่รัวเหมือนคนหายใจหอบ...
เขาไม่ได้กำลังจะตายใช่ไหม
“เดี๋ยวสิ...คุณมาทำอย่างนี้ไม่ได้ ฉันกลัวนะ”
“ขึ้นสิ” น้ำเสียงของเขาสั่นเหมือนคนจะขาดใจ แต่ถึงอย่างนั้นมือหนาก็ยังเอื้อมมาจับมือของฉันเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าฉันจะหนีไป
จนถึงตอนนี้อาการของเขาไม่สู้ดีนัก ฉันจะเชื่อคำพูดของเขาแล้วทำต่อไปดีไหม หรือว่าจะรีบหนีไปเลยตอนที่ยังหนีได้
“เร็วสิ...”
ถึงใจจะบอกว่าให้ฉันรีบหนีไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ ทว่าร่างกายกลับไม่ทำตาม ฉันไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนเลยสักครั้ง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังขยับไปคร่อมร่างเขาเอาไว้ด้วยความรู้สึกอับอายขั้นสุด
ฉันกำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
“จะตายอยู่แล้ว เร็วๆ”
“คุณจะตายมันเกี่ยวอะไรกับฉัน อ๊ะ...”
เขามันบ้าที่สุด อาศัยจังหวะที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว จับของตัวเองตั้งขึ้นมาแล้วกดตัวฉันลงไปเฉยเลย แม้ว่าตรงนั้นมันจะไม่ได้เจ็บเหมือนอย่างตอนแรกที่เขาทำ แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี
“ฮื่อ...” มันคือเสียงเดียวที่ฉันสามารถเปล่งออกไปได้ ส่วนนั้นมันกำลังทำเรื่องน่าอายด้วยการตอดรัดเขาอยู่อย่างนั้นซ้ำ ๆ ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
“ขยับ...อ่า...”
อย่ามาสั่งแบบเอาแต่ใจอย่างนั้นได้ไหม ฉันกำลังจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ร่างกายมันไม่ฟังเสียงของตัวเองอีกต่อไป มือทั้งสองข้างของฉันวางลงบนหน้าอกหนาแล้วดันตัวขยับขึ้นลงช้าๆ
“เร็วขึ้นอีก ซี้ด...”
ยิ่งได้ยินเสียงครางของคนใต้ร่างก็เหมือนกับได้จุดไฟความกล้าในตัวฉันให้มากขึ้น ความเสียดเสียวที่กระโจนเข้ามาอย่างหนักหน่วงมอมเมาเราทั้งคู่จนเสียงครางดังผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อเป็นระยะ
ในบางครั้งความจุกหน่วงก็เข้าเล่นงานจนนึกเสียใจที่เลือกทำอย่างนี้ ทว่าก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าร่างกายมันแทบจะลอยไปติดบนเพดาน
“อืม...”
แรงบีบที่บั้นท้ายทั้งสองข้างพร้อมกับร่างของชายหนุ่มเกร็งกระแทกสวนขึ้นมาเป็นระยะ ฉันไม่สามารถมองภาพตรงหน้าเพื่อตอกย้ำความน่าอายของตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว ได้แต่เชิดหน้าขึ้นหลับตาปล่อยให้ความรู้สึกมันลอยล่องไปอย่างที่มันควรเป็น
ความสุขที่ถูกปลดปล่อยออกมาทิ้งไว้เพียงเสียงลมหายใจแรงของเราทั้งคู่ ก่อนที่ฉันจะได้คิดอะไรต่อแขนก็ถูกดึงอย่างแรงจนทั้งตัวล้มลงไปนอนทับร่างของเขาทั้งอย่างนั้น หน้าอกของเขาขยับขึ้นลงอย่างหนักหน่วง ทว่าฉันกลับรู้สึกได้ถึงความคับแน่นที่ยังไม่หายไป
“ความทรมานของการโดนยาบ้าๆ นี่มันก็อย่างนี้แหละ”
“อะไรนะ...”
“คือถ้าฤทธิ์ยายังไม่หายไป มันก็จะไม่ยอมอ่อนลง”
“ไม่...”
“รับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้ด้วยล่ะ”
