บทที่ 10 เมียไม่รัก 10
“คุณท่านเป็นคนดูแลฉันไงคะ เรื่องนี้บอสก็รู้ไม่ใช่เหรอ คุณท่านบอกว่าบอสรู้เรื่องทุกอย่างอยู่แล้วแต่ว่าบอสชอบแกล้ง คุณท่านบอกด้วยว่าไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำเพราะกลัวว่าบอสอามินจะหาเรื่องฉันเพราะหวงคุณท่าน”
“ฉันนี่นะ!”
“ใช่ค่ะ คุณท่านบอกว่าที่ไม่แต่งงานใหม่เพราะบอสไม่ยอมให้แต่งงาน นี่ถ้าบอสรู้ว่าคุณท่านดูแลฉันมาอาจจะไม่ชอบใจแล้วหาทางแกล้งกันก็ได้ แต่ว่าบอสไม่ต้องห่วงนะคะฉันไม่มีทางแย่งพ่อใครมาหรอก บนโลกนี้ฉันมีพ่ออยู่แค่คนเดียว ส่วนคุณท่านไม่ใช่และไม่มีทางเป็นได้ แค่นี้ใช่ไหมที่จะคุย?”
“ใครสอนเธอยิงปืน?”
“เรียนมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ จำครูที่สอนไม่ได้”
“มีดละ?”
“ก็จำไม่ได้เหมือนกัน แต่รู้สึกว่าจะหัดมาตั้งแต่เด็กแล้วนะ คือว่าฉันไม่ค่อยมีความทรงจำตอนนั้นเท่าไร”
“จริงเหรอไกอา”
“แล้วฉันจะโกหกบอสทำไมเล่า!”
“ถ้างั้นก็…นอนพักเถอะ แล้ววันพรุ่งนี้ฉันจะมาปลุกตอนเช้าไม่ต้องล็อกประตูห้องนะ”
“ก็ได้ค่ะ”
“รู้ไหมว่าเธอเป็นเด็กดีมาก แต่อย่าใจดีมากเกินไป”
“รู้ค่ะ”
“แล้วก็…อย่าสนใจใครมากกว่าฉัน”
เธอมองตามคนที่พูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆแล้วมองหน้าด้วยแววตาที่แปลกมากอีกด้วย เมื่อกี้เธอรู้สึกว่าเขาก้มหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเหล้าออกมาพร้อมกับลมหายใจที่กระทบแก้มเลย แต่ว่าเขาก็ยิ้มกว่าแล้วลูบหัวเบาๆก่อนจะเดินออกไป
บอสอามินน่าจะเมาเพราะว่าดื่มไปเยอะมากแล้วเกิดอยากรู้เรื่องคุณท่านด้วยเลยพยายามจะถามเธอให้ได้ แต่ว่าเรื่องส่วนตัวของคุณท่านไม่ใช่สิ่งที่จะพูดออกมาได้ แล้วความสัมพันธ์ของเธอกับคุณท่านก็เป็นเพียงแค่คนเลี้ยงดูเท่านั้นเอง เรื่องนี้คุณท่านบอกบอสอามินตั้งแต่ก่อนที่เธอจะย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงยังถามเรื่องเดิมอยู่นั่นแหละ
บอสอามินคิดว่าคุณท่านจะเป็นพ่อเธองั้นเหรอ
พ่อแม่ของเธอตายไปหมดแล้ว
อามินเดินลงกลับไปห้องทำงานด้วยความสับสนในหลายๆอย่างที่ไกอาเล่าให้ฟัง เธอไม่ได้โกหกแต่บอกมาแบบที่พ่อเขาบอกเอาไว้ แต่ว่านั่นมันไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักข้อเดียว เขาไม่เคยหวงหรือห้ามพ่อแต่งงานใหม่ พ่อก็ไม่ใช่คนใจดีแบบที่เธอพูดเลยสักนิด เขาถูกเลี้ยงดูมาแบบเคร่งครัด หากทำผิดก็โดนลงโทษที่รุนแรงมาก พ่อแทบไม่มีอะไรที่โอนอ่อนได้เลย คำพูดของพ่อส่วนใหญ่จะให้คำรู้สึกว่าเป็นคำสั่งมากกว่าแบบอื่นด้วยซ้ำ
แต่ว่านั่นทำให้เขาอิจฉาเธอหน่อยๆที่พ่อดูแลดีมากขนาดนี้ รู้สึกว่าจะดูแลดีมากกว่าเขาที่เป็นลูกแท้ๆด้วยซ้ำ พ่อทะนุถนอมไกอามากกว่าเด็กทั่วไปจนน่าสงสัยว่าสถานะแท้จริงคืออะไร เธอบอกว่ามีพ่อแค่คนเดียวซึ่งไม่ใช่พ่อของเขา แต่ว่าพ่อนี่สิคิดยังไงกับไกอากันแน่ถึงดูแลปกป้องขนาดนี้
หวังว่าจะไม่ใช่เชิงชู้สาวหรอกนะ
เขาไม่อยากแย่งผู้หญิงคนเดียวกันกับพ่อ
“ได้เรื่องบ้างไหม?”
“ไม่มีอะไรเลยครับบอส ข้อมูลน้องไกอามีแค่ที่ท่านส่งมาและในระบบต่างๆก็ไม่มีบันทึกเอาไว้เลย ผมติดต่อคนทางนั้นแล้วคาดว่าพรุ่งนี้น่าจะได้รู้คำตอบเพิ่มเติมที่เป็นประโยชน์มากกว่านี้” เฌอมาบอกด้วยความเหนื่อยใจในคำสั่งด่วน
“บางทีถามท่านเองจะง่ายกว่าไหมครับ?” ราเมเสนอความเห็นที่น่าจะง่ายที่สุดแล้ว แต่ว่าบอสอามินถอนหายใจแล้วนั่งลงเก้าอี้ทำงานพร้อมกับเทเหล้าดื่ม
“พ่อฉันหลอกไกอาไว้ซะเยอะเลย”
“แล้วจะเอายังไงต่อดีละครับ?”
“ก็คงต้องถามแหละ หลังจากวันเกิดฉันต้องไปธุระกับพ่ออาทิตย์กว่าๆหรืออาจจะนานกว่านั้นเพราะอาจจะแวะไปหาแม่ด้วย เฌอมาดูแลไกอาดีๆ” การเดินทางครั้งนี้ราเมกับชาเน่จะไปด้วย เขาเหลือเฌอมาให้ดูแลและมั่นใจว่าน่าจะเข้ากันได้ง่าย
“ครับบอส ว่าแต่เรื่องยิงปืนนี่ยังไงครับ”
“นอกจากยิงปืนก็ยังควงมีดได้คล่องมาก แต่ว่าพ่อกับเอสวางแผนหลอกให้คิดว่าไม่เก่งมากตลอด ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำแบบนี้ไปทำไม แต่เดี๋ยวต้องได้คำตอบแน่”
“บอสรักน้องไกอาใช่ไหมครับ?” ชาเน่ถามเสียงแผ่วเบาในเรื่องที่รู้อยู่แล้วแม้ว่าบอสจะไม่เอ่ยปากออกมาเลยสักครั้ง การกระทำของบอสชัดเจนตั้งแต่วันแรกที่น้องไกอามา แต่เพราะว่าความไม่ชัดเจนในความสัมพันธ์ของคุณท่านกับน้องไกอาเลยไม่กล้าล้ำเส้นไปมากกว่าดูแลตามคำสั่ง
“ถ้ารู้แล้วจะถามทำไม?” เขาตอบเสียงแผ่วเบายอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นและควบคุมไม่ได้ แล้วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม
“ฉันต้องการความชัดเจนจากพ่อมากกว่านี้ก่อน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อเลี้ยงดูไกอามาในฐานะอะไรกันแน่ แล้วปกป้องดูแลดีขนาดนี้มันเกินกว่าอุปการะทั่วไป” พูดอีกก็ยกเหล้าขึ้นมาดื่มอีกครั้ง อย่างน้อยไกอาก็ไม่มีทางเป็นน้องสาวที่เกิดจากคนละแม่ได้ แต่นั่นก็ใช่ว่าจะตัดเรื่องความรักแบบอื่นไปได้ง่ายๆ เขาแค่กลัวว่าพ่อจะเลี้ยงดูเพื่อให้โตพอก่อนจะลากขึ้นเตียง
หลังจากคุยอะไรหลายอย่างจบลงก็ขึ้นไปที่ห้องนอนเพื่อพักผ่อน แต่ในตอนที่กำลังจะก้าวเท้าเข้าห้องนอนกลับชะงักแล้วเปลี่ยนใจเดินไปห้องข้างกันแทน ตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งเธอหลับสนิทไปแล้ว เขาเดินไปด้วยความเงียบแล้วนั่งลงบนเตียงและลูบหัวเบาๆด้วยความเอ็นดูมาก เด็กคุยเก่งไม่เคยรู้ถึงความเก่งของตัวเองเพราะถูกทำให้ตัดขาดสังคมภายนอกและสร้างสถานการณ์ให้คิดว่ายังไม่มีความสามารถมากเพียงพอจะดูแลตัวเองได้ พ่ออาจจะกำลังซ่อนเธอจากใครสักคนหรือปกป้องเธอจากทุกสิ่งทุกอย่างมากจนเกินไป
รู้ไหมว่าการหักห้ามใจมันยากขนาดไหน
หนึ่งปีที่ได้แต่แอบรัก
