บทที่ 5 มูลค่าของภรรยา EP5

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ภรรยาหลวงสายสตรองก็นั่งรอการกลับมาของกัปตันหนุ่มในห้องนั่งเล่นที่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นกรงขังแห่งความลับ เธอเปิดนิตยสารธุรกิจอ่านฆ่าเวลาแสร้งทำตัวเป็นภรรยาแสนดีที่รอคอยสามีกลับบ้าน แต่ประสาทสัมผัสทุกส่วนกลับตื่นตัวเต็มที่เพื่อจับสังเกตทุกปฏิกิริยาของเขา เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณเตือนว่าละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วปรับสีหน้าให้ดูอ่อนโยนและยิ้มแย้มเหมือนเช่นเคย

“กลับมาแล้วหรือคะภีม เหนื่อยไหมคะวันนี้”

เธอเอ่ยทักทายคนตัวโตที่เดินเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ชายหนุ่มดูมีสีหน้าอิดโรยเล็กน้อยแต่เมื่อเห็นภรรยาก็รีบปรับสีหน้าให้สดชื่นขึ้นทันที เขาเดินเข้ามาโอบกอดและหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ตามความเคยชิน แต่ครั้งนี้คนถูกกอดกลับสัมผัสได้ถึงความเกร็งและความไม่เป็นธรรมชาติ กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจางๆ ที่ติดตัวเขามาแม้จะพยายามกลบด้วยกลิ่นโคโลญจ์ประจำตัวแต่ก็ไม่อาจเล็ดลอดประสาทดมกลิ่นอันดีเยี่ยมของเธอไปได้ มันเป็นกลิ่นเดียวกับที่เธอได้กลิ่นจากเสื้อสูทเมื่อคืน กลิ่นคาวของการทรยศ

“เหนื่อยนิดหน่อยครับ แต่พอเห็นหน้าพลอยผมก็หายเหนื่อยแล้ว วันนี้ไฟลต์ดีเลย์นิดหน่อยผมเลยกลับมาช้า ขอโทษที่ไม่ได้โทรบอกนะครับ”

กัปตันหนุ่มโกหกอย่างลื่นไหลโดยไม่รู้เลยว่าภรรยาของเขารู้ความจริงหมดแล้วว่าเขาไม่ได้ไปบินยุโรป หญิงสาวยิ้มรับคำลวงโลกนั้นด้วยใจที่เย็นเยียบ เธอส่งแก้วน้ำเย็นให้เขาดื่มพลางชวนคุยเรื่องสัพเพเหระเพื่อไม่ให้เขาสงสัย เธอถามถึงบรรยากาศที่ลอนดอน ถามถึงเพื่อนร่วมงาน และถามถึงของฝาก ซึ่งชายหนุ่มก็ตอบคำถามได้เป็นฉากเป็นตอนราวกับซ้อมบทมาเป็นอย่างดี ยิ่งเขาโกหกได้แนบเนียนเท่าไหร่ ความศรัทธาที่เธอเคยมีให้ก็ยิ่งมอดไหม้ลงไปเท่านั้น

“พลอยครับ พอดีช่วงนี้สายการบินมีการปรับตารางบินใหม่ ภีมอาจจะต้องบินบ่อยขึ้นและค้างคืนต่างจังหวัดบ่อยหน่อยนะครับ พลอยคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมถ้าภีมจะไม่มีเวลาให้เหมือนเดิม”

“ไม่เป็นไรค่ะภีม พลอยเข้าใจว่างานของคุณสำคัญ พลอยเองก็ยุ่งเรื่องโรงแรมเหมือนกัน เราต่างคนต่างทำงานเพื่อสร้างครอบครัวของเราให้มั่นคง พลอยภูมิใจในตัวภีมนะคะที่เป็นกัปตันที่ขยันขนาดนี้”

คำชมของเธอทำให้คนฟังยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจที่ภรรยาไม่ระแคะระคาย เขาไม่รู้เลยว่าภายใต้รอยยิ้มที่แสนหวานนั้นซ่อนใบมีดอาบยาพิษที่พร้อมจะเชือดเฉือนเขาให้ตายทั้งเป็น ร่างบางลุกขึ้นเดินไปหยิบเนกไทเส้นใหม่ที่สั่งซื้อมาเตรียมไว้แล้วบรรจงผูกให้ที่คอของสามีอย่างตั้งใจ สายตาของเธอจ้องลึกลงไปในนัยน์ตาของเขาเพื่อค้นหาเศษเสี้ยวของความละอายใจ แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงความว่างเปล่าและการปิดบังอำพราง

ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้า ชายหนุ่มนอนหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลียจากการทำงาน หรืออาจจะเพลียจากการไปกกกอดหญิงอื่นมา หญิงสาวนอนลืมตาโพลงในความมืดข้างกายคนที่กลายเป็นคนแปลกหน้า เธอนอนฟังเสียงลมหายใจของเขาที่เคยเป็นดั่งเสียงดนตรีขับกล่อม แต่บัดนี้กลับเป็นเสียงที่น่ารังเกียจชวนสะอิดสะเอียน เธอพลิกตัวหันหลังให้เขาแล้วหยิบสมาร์ตโฟนที่ซ่อนไว้ใต้หมอนขึ้นมาเปิดดู ภาพจากกล้องวงจรปิดทุกมุมในบ้านปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แม้ตอนนี้จะยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แต่เธอก็รู้ดีว่าอีกไม่นานความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผย

พลันสายตาของซีอีโอสาวก็เหลือบไปเห็นข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันติดตามตำแหน่งรถยนต์ สัญญาณจีพีเอสระบุว่ารถสปอร์ตคันหรูของสามีที่ควรจะจอดนิ่งสนิทอยู่ในโรงจอดรถวีไอพีชั้นล่าง กลับมีการเคลื่อนที่ออกไปเมื่อช่วงหัวค่ำก่อนที่เขาจะกลับขึ้นมาบนห้อง และจุดหมายปลายทางที่รถคันนั้นไปจอดแวะพักเป็นเวลานานกว่าสองชั่วโมงคือคอนโดมิเนียมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งไม่ใช่สถานที่ที่กัปตันหนุ่มจะมีธุระปะปังอันใดให้ต้องแวะไป

รอยยิ้มเหยียดหยันผุดขึ้นที่มุมปากสวย ข้อมูลเบื้องต้นจากทีมนักสืบที่ส่งเข้ามาในอีเมลยืนยันแล้วว่าคอนโดมิเนียมแห่งนั้นคือที่พักของแพรพิชชา แอร์โฮสเตสสาวสวยที่เธอตั้งข้อสงสัยเอาไว้ หลักฐานชิ้นสำคัญเริ่มปรากฏขึ้นทีละชิ้นเหมือนจิ๊กซอว์ที่กำลังถูกนำมาต่อเติมให้เป็นรูปเป็นร่าง เขาโกหกเธอเรื่องเวลาเลิกงานเพื่อแวะไปหาผู้หญิงคนนั้นก่อนจะกลับมาสวมหน้ากากสามีแสนดีที่บ้าน ความเจ็บปวดที่เคยบีบคั้นหัวใจเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นพลังแห่งการเอาคืน

ร่างระหงวางสมาร์ตโฟนลงแล้วหลับตาลงช้าๆ จินตนาการถึงสงครามประสาทที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในวันพรุ่งนี้ เธอจะไม่ผลีผลามกระโตกกระตากให้ไก่ตื่น แต่เธอจะค่อยๆ ต้อนคนทรยศให้จนมุมด้วยหลักฐานที่ดิ้นไม่หลุด เธอจะทำให้พวกเขารู้ซึ้งว่าการเล่นกับไฟนรกของผู้หญิงที่ชื่อพลอยไพลินนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแสนแพงเพียงใด และตั๋วเครื่องบินไปกลับภูเก็ตที่ไร้เหตุผลใบนั้น จะกลายเป็นตั๋วเที่ยวสุดท้ายที่พาผู้ชายมักมากไปสู่จุดจบของชีวิตคู่ที่เขากล้าเหยียบย่ำ

ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามวิกาล หญิงสาวกระชับผ้าห่มขึ้นคลุมกายเพื่อบรรเทาความหนาวเหน็บที่กัดกินเข้าไปถึงขั้วหัวใจ แสงไฟสีแดงดวงเล็กจากกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่ในมุมมืดกะพริบวิบวับราวกับดวงตาของมัจจุราช ที่กำลังจับจ้องมองดูละครฉากนี้ด้วยความสนุกสนาน รอคอยเวลาที่จะกระชากหน้ากากของผู้คนออกมาให้โลกได้รับรู้ พรุ่งนี้จะเป็นวันที่เกมการล่าเริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ และผู้ล่าอย่างเธอจะไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อหน้าไหนหลุดรอดเงื้อมมือไปได้แม้แต่รายเดียว