บทที่ 58 มูลค่าหัวใจซาตาน 58

รินลดาฝืนความขยะแขยงในใจ ยกมือไหว้ชายแก่รุ่นราวคราวพ่อด้วยความนอบน้อม “สวัสดีค่ะเสี่ย”

“ไหว้พระเถอะจ้ะหนูริน สวยแถมยังมารยาทงามแบบนี้ หายากนะสมัยนี้” เสี่ยทรงชัยถือวิสาสะเอื้อมมือมาจับมือของรินลดาไปกุมไว้พร้อมกับใช้นิ้วโป้งลูบไล้หลังมือของเธออย่างหยาบโลน

ความรู้สึกขยะแขยงตีรวนขึ้นมาจนแทบอาเจียน หญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ