บทที่ 76 มูลค่าหัวใจซาตาน 76

“พี่รินไปนั่งพักเถอะครับ เดี๋ยวรุจกวนสาคูต่อเอง ยืนนานๆ เดี๋ยวก็ปวดหลังอีกหรอก”

เสียงของรุจดังขึ้นพร้อมกับร่างของเด็กหนุ่มที่เดินเข้ามาแย่งทัพพีไม้ไปจากมือของพี่สาว รินลดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอกับความเอาใจใส่ของน้องชายที่ทำตัวเป็นผู้พิทักษ์ของเธอมาตลอดหลายเดือน รุจคอยสอดส่องดูแลความปลอดภัยรอบบ้านอย่างเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ