บทที่ 88 มูลค่าหัวใจซาตาน 88

น้ำเสียงของภูผาอ่อนโยนและนุ่มนวลอย่างที่สุด ชายหนุ่มทรุดตัวลงคุกเข่าข้างเก้าอี้ของผู้สูงวัย เขาใช้ผ้าเช็ดปากซับคราบน้ำซุปบนเสื้อผ้าและมือของท่านอย่างทะนุถนอม ไม่มีความรังเกียจหรือท่าทีรำคาญใจปรากฏให้เห็นบนใบหน้าหล่อเหลาเลยแม้แต่น้อย เขาส่งรอยยิ้มอบอุ่นและใช้มือหนากอบกุมมือที่สั่นเทาของแม่ยายเอาไว้เพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ