บทที่ 18 Ep17

ทัพพ์สบตาอีกคนด้วยขอบตาที่แดงก่ำไม่ต่างกัน ร่างสูงถอยกลับ เดินเซไปที่ประตูก่อนจะกระชากให้มันเปิด แต่แล้วก็เหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ ร่างทั้งร่างมันเบาหวิวเมื่อสายตาประสานกับคนที่ยืนคอยอยู่ที่หน้าประตู

“มะ ม่าน.....” น้ำเสียงของทัพพ์เริ่มติดขัด กลืนน้ำลายเหนียวลงคอด้วยความยากลำบากเมื่อสายตาที่ม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ