บทที่ 25 บ่นเก่งเหมือนเมีย [NC]
วิภาดารู้สึกเอ็นดูและสงสารวาคิมในเวลาเดียวกัน ป่วยอยู่แท้ๆแต่กลับต้องมานั่งฟังลูกสาวเธอบ่น ไม่รู้ว่าหูชาไปแล้วหรือยัง วาคิมนิ่งมาก ไม่เถียงสักคำ รับฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ
“เข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่า คุณทำตัวเหมือนเด็ก ตัวก็โตปานนี้ มีธุรกิจใหญ่โตให้ดูแล แทนที่จะดูแลตัวเองให้หายป่วยไวๆ กลับทำให้ตัวเองป่ว...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 จุดเริ่มต้นความเจ็บปวด
2. บทที่ 2 หัวใจดวงนี้ไร้ภูมิต้านทาน[NC]
3. บทที่ 3 ความเชื่อใจ
4. บทที่ 4 พ่อ...แม่...ลูก (แมว)
5. บทที่ 5 ครั้งแรก [Nc]
6. บทที่ 6 แฟนเก่า
7. บทที่ 7 หึงไม่รู้ตัว [NC]
8. บทที่ 8 ใครคือคนสำคัญ?
9. บทที่ 9 คนที่คอยดูแลเอาใจใส่
10. บทที่ 10 ความเป็นจริงมันช้ำ
11. บทที่ 11 ความเจ็บปวดที่แท้ก็เป็นแบบนี้
12. บทที่ 12 คำขอโทษไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดหายไป
13. บทที่ 13 เวลาเปลี่ยน ใจไม่เปลี่ยน
14. บทที่ 14 ไม่กล้าเสนอหน้า
15. บทที่ 15 การกลับมา
16. บทที่ 16 แฟนของผม (คนเดียว)
17. บทที่ 17 คนสู้ชีวิต
18. บทที่ 18 ทุ่มเท เปย์ไม่อั้น
19. บทที่ 19 ทำไมต้องดูแล
20. บทที่ 20 เธอคนนั้นกับฉันคนนี้
21. บทที่ 21 หิวกระหาย [NC]
22. บทที่ 22 พูดดี ทำให้เห็น [NC]
23. บทที่ 23 ความรู้สึกทะลักทะลวง [NC]
24. บทที่ 24 ดูใจ ดูคน
25. บทที่ 25 บ่นเก่งเหมือนเมีย [NC]
26. บทที่ 26 ลำดับความสำคัญที่ถูกต้อง
27. บทที่ 27 แม่ยอดดวงใจของพี่ [NC]
28. บทที่ 28 เรือนหอคอยรัก
29. บทที่ 29 ผงาดอย่างราชสีห์(เหรอ?)
30. บทที่ 30 เรื่องที่ยังค้างคาใจ
31. บทที่ 31 มีเมียก็ต้องอวด
32. บทที่ 32 ไปเสม็ดเสร็จพี่แน่ [NC]
33. บทที่ 33 ความสุขอยู่กับเราเสมอ
34. บทที่ 34 ตอนพิเศษ(1)
35. บทที่ 35 ตอนพิเศษ(2)
36. บทที่ 36 ตอนพิเศษ(3)
37. บทที่ 37 ตอนพิเศษ(4)
38. บทที่ 38 บทส่งท้าย
ย่อ
ขยาย
