บทที่ 29 ตอนที่32

ลักษิกาได้แต่คลี่ยิ้มจืดเจื่อนให้เด็กสาว คิดว่านุสราคงได้ยินมาจากคนในงานเลี้ยงว่าเธอมาในฐานะลูกสะใภ้ของนางชมเดือน และเธอรู้ว่านุสราเป็นลูกสาวของเจ้าของคฤหาสน์ที่กำลังนั่งอยู่ เพราะเคยมาส่งสาวน้อยคนนี้จนถึงหน้าบ้านเมื่อครั้งตอนบุรินทร์เมาอาละวาดที่ผับ แล้วคนางค์โทร.ให้เธอไปช่วยแบกพี่ชายกลับบ้าน เวลาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ