บทที่ 30 ตอนที่33

เขาก็มองเฉยๆ สายตาก็นิ่งสนิท แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้หน้าร้อนซ่านขึ้นมาทั้งแถบก็ไม่ทราบ ชายหนุ่มหยักยิ้มน้อยๆ กับริ้วแดงๆ ที่กระจายอยู่บนแก้มนวล ก่อนจะเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง

“มานั่งรำลึกอะไรอยู่ในสวนหลังบ้าน งานเขาจัดในบ้านไม่ใช่เหรอ”

“ลักษ์ไม่คุ้นกับงานแบบนี้ ไม่รู้จักใครด้วย แล้ว...รองเท้ามันกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ