บทที่ 35 ตอนที่38

“คืนนี้ค้างที่นี่นะ ไม่รู้ฝนจะหยุดเมื่อไร พี่โทร.ไปบอกป้าแม่บ้านให้แล้วว่าคืนนี้ลักษ์ไม่กลับ ฝากให้แกนอนกับลูกทั้งคืนเลย ลักษ์ไม่ต้องห่วง”

ประโยคที่เขาเอ่ยบอกฟังคล้ายจะชวน แต่ถึงขนาดโทร.ไปจัดการเรื่องคนดูแลหลานตัวน้อยให้เสร็จสรรพโดยไม่ถามความเห็นของเธอสักคำ นี่มันภาคบังคับแบบแยบยลชัดๆ หากลักษิกาก็ร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ