บทที่ 38 ตอนที่41

ข้อความเสียงหยุดลง พร้อมๆ กับเจ้าของโทรศัพท์มือถือจัดการปิดเครื่องแล้วโยนมันทิ้งไปแถวบนหัวเตียง ขณะที่ลักษิกานอนหน้าแดงแจ๋อยู่แบบนั้นอย่างสุดอาย จะเบือนหน้าหลบไปทางไหนก็ดูจะไม่พ้น เพราะมือทั้งสองข้างยังถูดยึดเอาไว้แน่นอยู่ในอุ้งมือใหญ่ เป็นนานกว่าเธอจะโพล่งออกมาได้

“พี่ปราชญ์! ลบเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“N...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ