บทที่ 52 ตอนที่55

สามวันต่อมา ช่วงบ่ายสี่โมงกว่าๆ ณ บริเวณศาลาทรงไทยริมแม่น้ำในวัดแห่งหนึ่ง ณกรกำลังเฝ้ามองคนนั่งใกล้ๆ น้ำตาไหลอาบแก้มอยู่อย่างกระวนกระวายใจมาร่วมครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ ดวงตาคู่สวยฉ่ำน้ำตามองเหม่ออยู่กับแม่น้ำข้างหน้า ใบหน้าที่เคยสดใสเศร้าสร้อยจนคนได้เห็นอดจิตใจห่อเหี่ยวไปด้วยไม่ได้ หากเขาก็ไม่รู้จ...