บทที่ 53 ตอนที่56

ลักษิกาสะอื้นเบาๆ อยู่กับอกกว้าง ก็อย่างที่เขาบอก ถ้าอยากจะร้องไห้ก็ร้องซะให้เต็มที่ หลังจากนั้นเธอจะต้องก้าวต่อไป แขนแข็งแรงที่กำลังโอบรัดร่างเธอเอาไว้แนบแน่น กับฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งลูบศีรษะเล็กอยู่แผ่วๆ มันให้ความรู้สึกอบอุ่นและบอกให้รู้ว่าเขาพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ

เพียงไม่นานเธอก็เริ่มถอนสะอ...