บทที่ 74 ตอนที่77

“ผม...ขอโทษ”

ร่างที่มานั่งคุกเข่าก้มลงกราบแนบตักพร้อมกับเอ่ยขอโทษเสียงแผ่วนั้นทำเอานางชมเดือนน้ำตาร่วงริน พลอยทำให้คนที่อยู่ในห้องนั่งเล่นขณะนี้ต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความปีติยินดีไปด้วย นางยกฝ่ามือลูบผมดกดำหนานุ่มที่ก้มอยู่บนตักมือไม้สั่นอย่างระงับเอาไว้ไม่ได้ และเอ่ยออกมาเสียงหวิวไหวไม่ต่างกัน

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ