บทที่ 78 ตอนที่81

ลักษิกานอนดิ้นกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงกว้างกลางห้อง วันนี้เธอรู้สึกเพลียและปวดหัวก็เลยนอนตั้งแต่หัวค่ำ แล้วหลับสนิทมาจนถึงเกือบเที่ยงคืนในเวลานี้ แต่จู่ๆ ก็มีสัมผัสรุมเร้าแผ่วๆ ไต่วนเวียนอยู่ทั่วหน้าเหมือนมีใครเอาขนนกมาปัดเบาๆ ซึ่งมันรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างความฝันกับความจริงเหลือเกิน หากความง่วงงุน...