บทที่ 15 กฎยี่สิบสี่ชั่วโมงแบบสมบูรณ์

การออกโรงปกป้องอย่างชัดเจนทำเอาเด็กสาวชะงัก ทะเลรุ้งเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ยิ่งพี่ชายกางปีกปกป้องผู้หญิงคนนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกเหมือนโดนแย่งความสำคัญไปมากเท่านั้น

"ป้าจันทร์ รุ้งอิ่มแล้ว" ทะเลรุ้งสะบัดหน้าลุกจากเก้าอี้ เดินกระแทกส้นเท้าปึงปังออกไปจากห้องอาหารทันทีโดยไม่หันกลับมามอง

นปาล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ