บทที่ 2 บุกถ้ำมัจจุราช

นปาลิลกวาดเอกสารสัญญาว่าจ้างฉบับจริงของนายหัวภูลงกระเป๋า หิ้วกระเป๋าแล็ปท็อปคู่ใจ เดินออกจากห้องทำงานด้วยจังหวะก้าวที่มั่นคง

ส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนหน้าลิฟต์ดังเป็นจังหวะหนักแน่น ไฟเซ็นเซอร์ทางเดินสว่างขึ้นและดับลงเมื่อเธอเดินผ่าน ทิ้งความวุ่นวายซ่อนไว้เบื้องหลังบานประตูสำนักงานกฎหมาย

หน้าตึกสำนักงาน แท็กซี่ที่เรียกผ่านแอปพลิเคชันจอดรอเทียบฟุตพาทอยู่ก่อนแล้ว

นปาลิลเปิดประตูขึ้นไปนั่งเบาะหลัง

"ไปสนามบินสุวรรณภูมิค่ะ พี่ขึ้นทางด่วนไปเลยนะคะ"

รถแท็กซี่เคลื่อนตัวออกสู่ถนนที่ว่างเปล่ายามค่ำคืน เสียงเพลงลูกทุ่งจากวิทยุของคนขับดังคลอเบาๆ ขัดกับบรรยากาศตึงเครียดในห้องโดยสาร

นปาลิลเปิดแท็บเล็ต กดเข้าแอปพลิเคชันสายการบิน จองตั๋วเที่ยวบินแรกสุดของวันมุ่งหน้าสู่สนามบินนานาชาติกระบี่

เป้าหมายของเธอไม่ใช่การหนีตำรวจ ไม่ใช่การหาที่ซ่อนตัว แต่คือการเอาชีวิตรอดจากผู้ชายที่อันตรายที่สุดในน่านน้ำอันดามัน

นายหัวภูรวิช ผู้ทรงอิทธิพลที่ใครๆ ต่างก็บอกว่าอำนาจศาลยังต้องเกรงใจบารมีของเขา

หากเขารู้ว่าเงินประกันสัมปทานรังนกหายไปก่อนที่เธอจะไปถึง เขาคงส่งคนมาล่าหัวเธอถึงกรุงเทพมหานคร การบุกเข้าไปหาเขาถึงเกาะแก้วมุกดา และเจรจาด้วยข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้ต่างหากคือทางรอดเดียวของเรื่องนี้

หน้าจอแท็บเล็ตแสดงผลการชำระเงินค่าตั๋วเครื่องบินเสร็จสมบูรณ์

นปาลิลล็อกหน้าจอ เอนหลังพิงเบาะรถ ทอดสายตามองแสงไฟริมทางที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ใครที่มันกล้าโยนความผิดมาให้ทนายอย่างเธอ มันต้องชดใช้ด้วยราคาที่แพงกว่าเงินร้อยแปดสิบเจ็ดล้าน

'เตรียมตัวรับแขกได้เลย นายหัว'

"พี่คะ แวะจอดมินิมาร์ทข้างหน้าให้หน่อย ขอเวลาห้านาทีค่ะ"

รถแท็กซี่หักพวงมาลัยจอดเทียบฟุตพาทตามคำสั่ง

นปาลิลเปิดประตูรถ ก้าวลงไปยืนริมถนนกรุงเทพมหานครในเวลาตีสามสี่สิบนาที ชุดสูททำงานสีครีมเข้ารูปกับรองเท้าส้นสูงแบรนด์เนมระดับไฮเอนด์ดูขัดตากับบรรยากาศร้านสะดวกซื้อกะดึกอย่างสิ้นเชิง

ทนายสาวผลักประตูกระจกเข้าไป เสียงสัญญาณเตือนดังพร้อมกับพนักงานกะดึกที่เงยหน้ามองด้วยความงัวเงีย เธอไม่สนใจสายตาใคร เดินตรงไปยังตู้เอทีเอ็มมุมสุด รูดซิปกระเป๋าสตางค์แล้วดึงบัตรเดบิตและบัตรเครดิตทุกใบที่มีอยู่ออกมา

เธอกดเงินสดล่วงหน้าออกมาเต็มแม็กซ์ลิมิตของทุกใบ ธนบัตรสีเทาปึกหนาถูกรวบเก็บยัดลงในช่องซิปด้านในกระเป๋าสะพายอย่างรวดเร็ว

ทนายที่ทำงานกับเอกสารการเงินมารู้ดีว่า ไม่ควรเอาชีวิตไปแขวนไว้กับระบบดิจิทัลที่พร้อมจะถูกอายัดหรือตามรอยได้ทุกเมื่อ ยิ่งต้องลงไปเหยียบถิ่นของคนระดับมาเฟีย เงินสดคือพระเจ้าที่เชื่อถือได้มากที่สุด

จัดการเรื่องเงินเสร็จ หญิงสาวหมุนตัวไปที่หน้าเคาน์เตอร์ หยิบซิมการ์ดโทรศัพท์แบบเติมเงินซองหนึ่งส่งให้พนักงาน

"เอาซิมนี้ค่ะ ใช้บัตรประชาชนใบนี้ลงทะเบียนเลย"

นปาลิลยื่นบัตรประชาชนของ 'ผู้ช่วยทนายความ' ในทีมให้พนักงานสแกน บัตรใบนี้เธอยึดมาเก็บไว้เมื่อเย็นวานหลังจากจับได้ว่าเด็กคนนี้แอบนำข้อมูลลูกค้าไปขาย และเธอเตรียมจะเซ็นอนุมัติไล่ออกในเช้าวันนี้อยู่แล้ว

การใช้ชื่อคนอื่นเปิดเบอร์ใหม่ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน เท่ากับตัดเส้นทางไม่ให้ธัชกิจจ์ใช้เส้นสายตามรอยสัญญาณโทรศัพท์ของเธอเจอ

เธอยืนรอรับซิมการ์ด จ่ายเงินด้วยธนบัตรย่อย แล้วเดินกลับขึ้นรถแท็กซี่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ทันทีที่รถเคลื่อนตัวขึ้นทางด่วน นปาลิลจัดการเปลี่ยนซิมการ์ดเข้าเครื่องสำรองที่พกติดตัวสำหรับคุยงานกับลูกความวีไอพี จากนั้นดึงแท็บเล็ตเครื่องบางเฉียบขึ้นมาเปิดไฟล์เอกสารที่ถูกตั้งรหัสผ่านไว้ถึงสามชั้น

หน้าจอแสดงผลไฟล์ PDF ที่มีหัวกระดาษตราครุฑและโลโก้ของบริษัทเกาะแก้วมุกดาคอร์ปอเรชัน

'สัญญาค้ำประกันและวางเงินมัดจำสัมปทานรังนกอีแอ่น'

ยอดเงินร้อยแปดสิบเจ็ดล้านบาทไม่ใช่เศษเงินที่นายหัวภูโอนมาทิ้งไว้เล่นๆ ในบัญชีพักทรัพย์สินของสำนักงานกฎหมาย แต่มันคือเงินสดก้อนใหญ่ที่ต้องเตรียมออกแคชเชียร์เช็คสั่งจ่ายให้แก่คณะกรรมการพิจารณาสัมปทานระดับจังหวัด

เดดไลน์คือเวลาสิบโมงเช้าของวันศุกร์นี้ เพื่อการันตีสิทธิ์สัมปทานเกาะรังนกมูลค่ามหาศาลสำหรับสิบปีข้างหน้า

หากเช็คใบนั้นไม่ถูกยื่นตามกำหนด นายหัวภูจะหลุดจากการเป็นเจ้าของเกาะแก้วมุกดาทันที

ธัชกิจจ์รู้เรื่องนี้ดี อดีตคู่หมั้นของเธอรู้ไทม์ไลน์การจ่ายเงินทุกสเตป และเลือกจังหวะลงมือได้อย่างเลือดเย็นที่สุด

ทนายสาวขยายหน้าจอเพื่อดูประทับรับรองเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ การจะสั่งจ่ายเงินก้อนนี้ได้ต้องใช้รหัสผ่านสองชั้น ควบคู่กับแฟลชไดรฟ์ฮาร์ดแวร์ที่มี Digital Signature ของเธอเสียบยืนยันตัวตน ธัชกิจจ์ไม่มีทางเจาะระบบได้ถ้าไม่มีอุปกรณ์ชิ้นนั้น

นปาลิลประมวลผลย้อนหลัง ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนวันพฤหัสบดีที่แล้วฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ

คืนนั้นเธอเร่งตรวจสัญญาควบรวมกิจการจนหลับคากองเอกสารบนโซฟาในห้องทำงานตอนตีสอง สะดุ้งตื่นมาอีกทีตอนตีสี่พร้อมกับผ้าห่มเนื้อนุ่มที่คลุมทับบนตัว และกาแฟร้อนหนึ่งแก้วที่ธัชกิจจ์ชงมาวางไว้ให้พร้อมรอยยิ้มแสนดี

ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ห่มผ้าให้เธอเพราะความห่วงใย เขาทำเพื่อฉวยโอกาสล้วงเอาแฟลชไดรฟ์รหัสผ่านจากกระเป๋าสูทของเธอไปโคลนนิ่งข้อมูล

ปลายนิ้วที่กำลังเคาะบนหน้าจอแท็บเล็ตชะงักค้าง

ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ แต่นปาลิลเลือกที่จะกลืนมันลงไปพร้อมกับพรูลมหายใจยาว เธอรู้ดีว่าอารมณ์ไม่ได้ช่วยให้ชนะคดี ข้อเท็จจริงและหลักฐานต่างหากที่จะใช้สับคอคนทรยศให้จมดินได้

นิ้วเรียวเปิดแอปพลิเคชันจดบันทึก เริ่มพิมพ์ร่างโครงสร้างเส้นทางการเงินและคำร้องขออายัดบัญชีข้ามแดนเตรียมไว้คร่าวๆ

เวลาตีสี่สี่สิบห้านาที รถแท็กซี่จอดเทียบหน้าอาคารผู้โดยสารขาออกภายในประเทศ สนามบินสุวรรณภูมิ