บทที่ 30 น่าฟัด

น่าฟัด

ทุุกสายตามองมาที่โซ่กับเจ้าแก้มเป็นตาเดียว

โซ่จึงละสายตาจากใบหน้าหวานของเจ้าแก้ม จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นกวาดสายตาไปมองรอบ ๆ

“มองอะไร?” จนมาหยุดที่กลุ่มเพื่อนในโต๊ะ เขาเอ่ยถามนิ่ง ๆ 

“เปล่า” ซึ่งทุกคนก็ส่ายหน้าและหลบสายตาของโซ่ทันที

“ใครวะ?” มีหลายคนในกลุ่มนี้ที่ไม่ใช่นักศึกษาคณะเดียวกันกับโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ