บทที่ 74 บ้าเลือด

หมับ

อีกฝ่ายดูท่าทางจะไม่สนใจการกระทำ คว้าจับกรรไกรปลายแหลมเอาไว้อย่างแน่นหนัก ตัวเล็กตกใจหนักมาก ทั้งคู่ใช้สายตาต่อสู้กัน

"ปล่อย" ฟิคพูดเสียงเรียบเดาทางไม่ถูก "ปล่อยซะพลอยใสแล้วเรามาคุยกัน"

"นึกอยากจะคุยอะไรขึ้นมาหรือคะ เพราะอาจารย์เห็นหนูโง่มาตั้งนาน คงไม่อยากจะคุยให้เสียเวลาหรอกมั้ง"

"เธอร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ