บทที่ 19 คืนให้ข้าเถอะ

ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่แตะลงปลายคางแหลมเบามือ ใบหน้าเรียวคมนั้นหันกลับมามองคนข้างกาย เพราะจดจ่อสิ่งอื่นอยู่จึงไม่ทันรู้สึกตัวว่ามีผู้ใดมา

เหลียงฟางหรูส่งยิ้มให้เมื่อเขาหันมาสบตา ดวงเฟิ่งหวงคู่นั้นมองมาอย่างอบอุ่น การกระทำเองก็ไม่ได้น้อยไปกว่ากัน ต้าซานขยับถอยหนีปล่อยให้ผู้เป็นนายได้คุยกันเป็นส่วนตัว

“หาย...