บทที่ 22 ขายเป็นทาส

“ไหนเจ้าว่ามาสิหรงเอ๋อร์” เมื่อมีตัวเลือกย่อมต้องฟังไว้ ถีซื่อถามบุตรสาวพลางนิ่งฟังความคิดจากบุตรสาว หากมอบให้อำมาตย์ฮุ่ยไม่ได้นางก็ต้องอยู่ในจวนต่อ ถีเยว่สือเองก็ไม่ต้องการสิ่งนี้เช่นกัน

มุมปากเหยียดยิ้ม กระพริบแพขนตางอนลงเชื่องช้า หย่อนกายนั่งข้างมารดาอย่างแช่มช้อย สองมือวางที่ตักด้วยความใจเย็น กล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ