บทที่ 35 โง่งมเอง

“มีแต่ต้องวิ่งเท่านั้น วิ่งไปอย่าหยุด หากหยุดเราต้องตายแน่” ผู้เป็นพี่สาวกล่าวด้วยน้ำเสียงพร่าหอบแฮ่ก ทั้งต้องวิ่ง ทั้งต้องหลบธนูที่ยิงมาเรื่อย ๆ หลังจากหัวหน้าโจรกล่าวว่าให้จับตายได้

ความรู้สึกหวาดกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจจนไม่มีแรงเหลือพอจะคิดหาวิธีหนีรอดในตอนนี้ นางเหน็ดเหนื่อยยิ่งนักเพราะเร่งเดินทางม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ