บทที่ 38 หายตัวไป

“ได้ ข้ารู้แล้ว เจ้าไปทำงานเถอะ”

“เจ้าค่ะ ซื่อจื่อ” นางยอบกายลงคำนับเพ่ยเลี่ยงหลินแล้วเดินจากไป ต้าซานเห็นซื่อจื่อยืนนิ่งเลยเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างกาย ไม่ทันได้พูดก็ถูกไล่ออกไปพร้อมมู่หรง “พวกเจ้าเองก็ออกไปเถอะ”

“ขอรับซื่อจื่อ”

ดวงตาเฟิ่งหวงคู่นั้นยืนมองใบหน้าขาวนวลเกือบหนึ่งเค่อ กระทั่งหญิงสาวที่ทอด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ