บทที่ 166 ล่อหลอก 2

ร่างงามถูกกดลงกับฟูกนอน ใบหน้าคมที่โน้มลงมายังฝีปากนุ่ม หานฉงหรงรีบเม้มปาก มิยอมให้ลิ้นอุ่นของอีกฝ่ายซอกซอนเข้ามาในโพรงปากของตน ยามที่ดิ้นรนขัดขืน ฉางซื่อหลางเพียงใช้เรี่ยวแรงเล็กน้อยก็กดตรึงนางให้อยู่กับที่ได้อย่างง่ายดาย นางมิรู้สึกพิศวาสใดๆ ทั้งสิ้น มีแต่ความรู้สึกรังเกียจขยะแขยงเป็นทวีคูณ สม...