บทที่ 205 หย่งหรง 4

“ย่อมไม่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล  “หลักฐานพยานล้วนพอเหมาะพอเจาะเกินไปจนเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเป็นฝีมือนาง ต่อให้นางจะขาดสติเพียงไหนก็ไม่เอาสิ่งของที่สามารถเชื่อมโยงถึงตัวนางได้มาใช้เล่นงานแน่”

หานฉงหรงพยักหน้าคล้อยตาม แม้ขึ้นชื่อว่าการแย่งชิงความโปรดปรานหรือการทำร้ายพระทายาทภายในวังหลวงล้วนเกิดข...