บทที่ 6 ตำแหน่งท่านหญิง

บทที่ 6

ตำแหน่งท่านหญิง

การตอกหน้าตระกูลอันของหนิงเซียนเป็นข่าวที่ทุกคนพูดถึงกันหนาหู ไม่มีอดีตสะใภ้บ้านไหนที่กล้าทำอย่างที่นางทำ การหักหน้าตระกูลอดีตสามีคือเรื่องไม่สมควร แต่ก็ไม่มีใครกล้าออกปากว่าหนิงเซียนผิดชัดเจน

ส่วนจวนอันก็ปิดเงียบไม่รับแขก ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ผ่านมาราวสิบวันเห็นจะได้

ไม่ว่าด้านนอกจะพูดถึงนางและบุตรสาวอย่างไร หนิง-

เซียนก็ไม่สนใจ นางสนใจเพียงบุตรสาวที่กำลังนอนกลางวัน หลับบนเตียงอย่างมีความสุข

“นายหญิง ข้าจัดการส่งยี่อันไปถึงชายแดนแล้วเจ้าค่ะ น่าจะเดินทางถึงเมืองหลวงแคว้นเหยาอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเพราะว่าขบวนเดินทางไม่ได้เร่งรีบ”

“นางถามอะไรหรือไม่”

“นางไม่ได้ถามเจ้าค่ะ คงเพราะเชื่อที่นายหญิงพูด จึงเต็มใจไป”

หนิงเซียนเรียกอีกฝ่ายมาคุยหลังจากคนของอดีตแม่สามีกลับไป นางบอกว่าที่ให้ไปที่แคว้นเหยาเพราะอยากให้อีกฝ่ายได้เรียนรู้เรื่องการร่ายรำและไปเพื่อทำตัวให้ชิน อีกไม่นาน นางและอี้เยว่จะตามไป อย่างไรอีกฝ่ายยังเป็นเด็กอยู่มาก มีความสงสัยเป็นทุนเดิม

ที่นางทำเช่นนี้คือทางออกที่ดีกว่าการฆ่ามากแล้ว โอกาสที่หนิงเซียนมีให้คนอื่นไม่บ่อยนัก

“หาคนที่เจ้าคิดว่าไว้ใจได้มาเป็นเพื่อนอี้เยว่ใหม่สักคน ข้าเชื่อว่าเจ้าที่อยู่กับข้ามาทั้งชีวิตคงมองออกว่าคนแบบไหนที่เหมาะสม”

“เจ้าค่ะ”

หนิงเซียนเดินออกมาจากห้องบุตรสาว นางเดินออกมาเรือนด้านหน้าที่มีไว้สำหรับรับแขก ก่อนจะพบผู้คุ้มกันที่เดินเข้ามาแจ้งข่าว

“นายหญิง ตอนนี้คนของวังหลวงมาขอรับ”

“เชิญพวกเขาเข้ามา”

หนิงเซียนมีความสงสัยว่าพวกเขามาทำไม คนของวังหลังนางไม่ได้สนิทกับใครสักคน แล้วฝ่าบาทจะส่งใครออกมา

เรื่องการหย่าของนางและอันเกาหมิงไม่ได้ส่งผลโดยตรงจนเกิดความเสียหาย แต่ถ้าจะเป็นความกังวล มันไม่ผิดเพราะตระกูลหนิงคือตระกูลใหญ่ มีความสำคัญอย่างมากและกิจการก็ครอบคลุมมาถึงแคว้นโจว

แม้แต่ฝ่าบาทแคว้นเหยายังไว้หน้าบิดาหนิงเซียนหลายส่วน พี่ชายทั้งสองยังดำรงตำแหน่งสำคัญที่มีชื่อเสียง

ขบวนกงกงที่เดินเข้ามา ด้านหน้าคือราชโองการม้วนสีทอง ทำให้หนิงเซียนเริ่มเข้าใจบางอย่าง ฝ่าบาทคงไม่สบายใจเรื่องนี้อยู่มาก กลัวว่านางจะทำให้เกิดความบาดหมาง หากบิดานางทูลต่อฮ่องเต้ อย่างไรก็อาจจะเกิดสงครามได้

อำนาจตระกูลหนิงน้อยเสียที่ไหน

“กงกง ไม่ทราบว่านี่คือ”

หนิงเซียนก้าวออกไปด้านหน้า นางก้มหัวให้ความเคารพอีกฝ่ายก่อนจะเอ่ยถามเสียงน้ำเสียงหวานด้วยใบหน้าไม่เข้าใจ

“คารวะคุณหนูหนิงเซียน นี่คือราชโองการของท่าน เชิญคุกเข่าเถิด”

หนิงเซียนแสดงสีหน้าสับสน แต่นางก็คุกเข่าลงเพื่อรอรับราชโองการอย่างที่ควรทำ

“ราชโองการจากฟ้า เนื่องจากชินอ๋องฉีหลางไร้บุตรธิดาจึงขอพระราชทานอนุญาตรับคุณหนูหนิงเซียนเป็นพระธิดาบุญธรรม จากนี้มีฐานะเสี้ยนจู่ ตำแหน่งเชื้อพระวงศ์หญิง หรือท่านหญิงชั้นสองชั้นรอง ยินดีกับเสี้ยนจู่ด้วย”

หนิงเซียนคิดไม่ถึงว่าตนเองจะได้รับฐานะที่สูงศักดิ์มากขนาดนี้ นับว่าฝ่าบาทหาทางออกได้ดีเพื่อไม่ให้นางถูกต่อว่าจนทำให้บิดานางไม่พอใจ จึงเร่งชิงลงมือมอบฐานะที่ไม่ว่าใครก็ต่อว่านางไม่ได้ให้”

ชินอ๋องฉีหลางไม่มีภรรยา ครองตัวเป็นโสดจนตอนนี้อายุสี่สิบห้า นับว่าเหมาะสมที่สุดที่จะให้เป็นพ่อบุญธรรม

“หม่อมฉันหนิงเซียนน้อมรับราชโองการของฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี”

หนิงเซียนลุกขึ้นจากพื้น นางรับราชโองการมาไว้ในมือด้วยรอยยิ้มหวาน มันคือใบเบิกทางชั้นดีที่จะทำให้หลังจากนี้

หนิงเซียนทำทุกอย่างง่ายขึ้น แล้วทำไมนางจะต้องไม่พอใจ

“ท่านหญิง นี่คือกล่องหยกที่มีป้ายตำแหน่งของท่าน นอกจากตำแหน่ง ฝ่าบาทยังประทานวังโมลี่ให้ท่านอีกด้วย

วังโมลี่ถือว่าเป็นราชวังขนาดเล็กที่ติดกับวังมรกตของชินอ๋อง ท่านหญิงสามารถย้ายเข้าไปอยู่ได้เลย ข้าน้อยให้คนไปทำความสะอาดแล้ว”

หนิงเซียนให้จิงฮวาเข้าไปรับกล่องหยกที่มีป้ายตำแหน่ง

“ต้องฝากกงกงช่วยทูลขอบพระทัยฝ่าบาทแล้วสำหรับความเมตตานี้ ไม่คิดว่าสตรีต่างแคว้นอย่างข้าจะมีคนเอ็นดูมากมาย นึกว่าต้องโดดเดี่ยวในต่างบ้านต่างเมืองหลังหย่าสามีเสียแล้ว”

“ท่านหญิงกล่าวเกินไปแล้ว…ท่านหญิงคือบุตรสาวมหาเสนาบดีหนิง อย่างไรก็เป็นสหายของฝ่าบาทในวัยเยาว์ แน่นอนว่าต้องใส่ใจท่าน นอกจากนี้ฝ่าบาทยังกำชับว่าให้ดูแลท่านหญิงให้ดี ขาดเหลือสิ่งใดแจ้งข้าได้ทันที ส่วนวันนี้ข้าออกมานานแล้วคงต้องกลับไปรายงายฝ่าบาทเรื่องนี้”

“ขอบคุณกงกงที่เป็นธุระจัดการให้ข้า”

“ได้เชิญราชโองการแต่งตั้งท่านหญิงนับว่าเป็นวาสนาข้าแล้ว ข้าต้องขอตัวก่อน”

“น้อมส่งกงกง”

หนิงเซียนมองขบวนเหล่าขันทีที่เดินจากไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย รอยยิ้มที่เคยปรากฏหายไปราวกับว่าที่ผ่านมาคือภาพลวงตาอย่างหนึ่ง นางมองราชโองการสีทองที่ถือไว้แน่น

การให้ฐานะของนางคือหลักประกันอย่างหนึ่ง นั่นคือบิดาหนิงเซียนจะใช้เรื่องของนางมาต่อว่าแคว้นโจวไม่ได้ แต่ที่จริงบิดาหนิงเซียนไม่คิดเอาเรื่องนางมาทำเองให้วุ่นวายอยู่แล้ว แต่ฝ่าบาทกังวลไปเอง นั่นคงเพราะเพิ่งจะจบศึกชนเผ่าที่แข็งข้อไป หากเกิดศึกขึ้นมาอีก หรือว่าทางบิดานางไม่พอใจคงยากจะแก้ไขจึงจัดการเช่นนี้

ชิงมอบฐานะสูงศักดิ์ให้นางเสียก่อนจะเกิดเรื่อง เป็นความคิดที่ฉลาดไม่น้อยเลยจริง ๆ

“ยินดีกับท่านหญิงด้วยเพคะ”

จิงฮวาเอ่ยออกมา ทำให้เหล่าข้ารับใช้ที่อยู่รอบ ๆ ต่างคุกเข่าลง ฐานะเสี้ยนจู่คือองค์หญิงคนหนึ่งมีฐานะมากกว่าท่านหญิงทั่วไปที่เกิดจากอ๋องลำดับต่ำลงมา เพราะบิดาบุญธรรมนางเป็นถึงชินอ๋อง

“พวกเจ้าอย่ามากพิธี ไปเก็บของได้แล้ว พรุ่งนี้เราจะย้ายเข้าวังโมลี่”

“เพคะ”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป