บทที่ 106 การจากลาที่แสนเศร้า

พระพายเสียเลือดไปมากเพราะถูกตีที่ศีรษะจนแตกเป็นแผลยาว หมออ้นเย็บแผลและให้เลือดหลังตรวจอาการจนแน่ใจว่าพ้นขีดอันตราย แต่พระพายยังคงไม่ฟื้น รพีนั่งกุมมืออยู่ข้าง ๆ จับจ้องใบหน้าซีดเซียวของน้องอย่างสงสารจับใจ

“กว่าพระพายจะตื่นก็คงจะเช้า ฉันว่านายนอนพักบ้างเถิดชายพี” หมออ้นเห็นสภาพเพื่อนแล้วก็เป็นห่วง “...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ