บทที่ 107 เลือนหายจากสายตา แต่สถิตในหัวใจ

“พระพาย”

ความเจ็บปวดทรมานถาโถมเข้าใส่ ภาพของเขากับพระพายตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบกัน เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในวัง การสูญเสียที่นับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีการสูญเสียครั้งใดที่รพีเสียใจเท่ากับการต้องเสียพระพายภรรยาอันเป็นที่รักไป เขาพร่ำรำพันขอโทษพระพายซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น สองแขนกอดโครงกระดูกของน้องไว้แ...