บทที่ 109 อย่าอ้อนวอนเลย

“พี่ชายพีจะไม่ถามหรือครับว่าน้อง…”

รพีรีบส่ายหน้า “ได้โปรดเถิดพระพาย พี่รับไม่ไหว ตอนนี้พี่ยังไม่พร้อมที่จะรับรู้อะไรทั้งนั้น ขอเวลาให้พี่อีกหน่อยเถิดนะคนดี พี่ขอร้อง” รพีซบใบหน้าลงบนบ่าบอบบาง พยายามที่จะกลั้นน้ำตาและเสียงสะอื้นเพราะกลัวว่าลูก ๆ จะได้ยิน

พระพายยกฝ่ามือขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างอย่างปลอบ...