บทที่ 122 กลับมาเถิดยอดดวงใจ

“เช่นนั้นลูกก็กลับไปเสียเถิด ไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่”

“ใช่ลูก ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย ขอเพียงพ่อกับแม่รู้ว่าลูกมีความสุข พ่อกับแม่ก็สุขไปด้วย แต่หากตัวลูกอยู่ แต่ใจลูกทุกข์ พ่อกับแม่จะเป็นสุขได้อย่างไร เราได้พบกันแล้ว ได้ร่ำลากันแล้ว ปลดห่วงกังวลเสียเถิดลูกรัก”

พระพายร้องไห้โฮ เขาคิดว่าตัวเองเสียสละได้ ...