บทที่ 38 สมบัติล้ำค่าของตุลยาธร

“พระพาย”

รพีแปลกใจที่สายป่านนี้แล้วพระพายยังนอนอยู่บนเตียง เขาเคาะประตูอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อไร้เสียงตอบกลับ เขาจึงไปเอากุญแจมาไขด้วยความเป็นห่วง

“พี่ชายพี”

พระพายลืมตาขึ้นมาหา แต่ใบหน้านั้นซีดเซียวอิดโรยเหลือเกิน

“ไม่สบายหรือ” รพีอดไม่ได้ที่จะถามเพราะสภาพของน้องนั้นดูไม่ปกติเท่าไร

“ครับ รู้สึกเวี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ