บทที่ 4 บทที่3 เปิดซิงที่ทางหนีไฟ NC
บทที่3
เปิดซิงที่ทางหนีไฟ NC
เช้าวันต่อมากันยามาถึงออฟฟิศด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยายเธอยังคงจำสัมผัสของคชาจากเมื่อคืนได้ไม่ลืมและทุกครั้งที่คิดถึงใบหน้าของเธอก็จะร้อนผ่าวจนต้องพยายามซ่อนความเขินอายเอาไว้
ในช่วงสายของวันเสียงหัวเราะเบาๆ จากมุมห้องฝ่ายไอทีดึงความสนใจของกันยาเธอหันไปมองพบว่าคชากำลังคุยอยู่กับลูกน้องในทีมเขายืนพิงโต๊ะทำงานด้วยท่าทีสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นทำให้เห็นลำแขนแข็งแรงใบหน้าหล่อเหลาที่มีแว่นกรอบสีดำช่วยเสริมเสน่ห์จนเธอไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้
แต่สิ่งที่ทำให้กันยาเผลอจ้องนานกว่าปกติคือบริเวณเป้ากางเกงของเขาเธอรู้สึกเหมือนมันดู...นูนขึ้นจนเห็นได้ชัดภาพเมื่อคืนที่เขาแสดงให้เห็นถึงความเป็นชายแท้ในแบบที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อนทำให้กันยาเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ
"แกมองอะไรอยู่เหรอ?" เสียงของเพื่อนร่วมงานดึงให้เธอกลับมาจากความคิดอันลึกซึ้งเธอแอบสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบหันกลับไปทำท่าทีอ่านเอกสารบนโต๊ะ
"เปล่า!!" เธอรีบปฏิเสธเสียงแข็งแต่ในใจกลับคิดหาวิธีที่จะได้อยู่ใกล้เขาอีกครั้ง
และเหมือนจังหวะจะเข้าทางเมื่อเธอเห็นคชาเดินออกมาจากฝ่ายไอทีเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดก่อนจะเดินไปทางหนีไฟกันยาไม่รอช้าเธอรีบลุกขึ้นแล้วเดินตามเขาไปอย่างรวดเร็ว
ในทางหนีไฟที่เงียบสงัดคชากำลังก้าวขึ้นบันไดแต่จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงแรงที่ดึงแขนของเขาจนเขาหันมาพบว่าเป็นกันยาที่ดึงเขาเข้ามาชิดกำแพงสายตาของเธอเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความต้องการ
"กันยา?"คชาเรียกชื่อเธอด้วยความสงสัยแต่เสียงของเขาก็แฝงไปด้วยความระแวง
"คุณคชา.." เธอพูดเสียงเบาแต่น้ำเสียงนั้นกับสั่นเล็กน้อยเพราะความปรารถนาของเธอที่เต็มเปี่ยมจนน่ากลัว "กันยาแค่อยากอยู่กับคุณอีกครั้งค่ะ"
คชาเลิกคิ้วแต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรกันยาก็ยกมือขึ้นลูบไล้แผงอกของเขาผ่านเสื้อเชิ้ตบางๆ สายตาของเธอจ้องมองเขาอย่างยั่วยวนชวนให้เขาเคลิ้มไปด้วย
"กันยา..." คชาเอ่ยเตือนแต่เสียงของเขาเริ่มต่ำลงความอดทนของเขาเริ่มสั่นคลอนเมื่อเธอขยับเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชนกัน
"คุณอย่าปฏิเสธกันยาเลยค่ะหรือว่าเมื่อคืนกันยาทำไม่ดีพอ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย้าหยอกแต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความจริงจัง
คชาถอนหายใจหนักดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเขาเปลี่ยนเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาเขายกมือขึ้นจับข้อมือของเธอวางทาบบนแผงอกก่อนจะพลิกตัวเธอให้เป็นฝ่ายถูกดันเข้ากำแพงแทน
"กันยา คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับอะไรอยู่" เขากระซิบเสียงต่ำใบหน้าของเขาอยู่ใกล้จนเธอรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ไหนจะกลิ่นน้ำหอมของเขาที่อบอวลวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ
"รู้ค่ะ... กันยาอยากเล่นกับมันอีกค่ะ" เธอตอบกลับโดยไม่หลบสายตาเขาสู้มาเธอก็สู้กลับ
ในวินาทีนั้นคชาก็หมดความอดทนเขาก้มลงจูบเธออย่างเร่าร้อนปลดปล่อยความปรารถนาที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ความเงียบสงบของทางหนีไฟถูกแทนที่ด้วยเสียงจูบและลมหายใจที่ผสานกันเป็นหนึ่งเดียว
บรรยากาศในทางหนีไฟที่เงียบสงัดกำลังเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ยากจะควบคุมคชาดันตัวของกันยาชิดกำแพงลมหายใจของทั้งคู่คลอเคลียผสานกันใบหน้าของเขาแนบชิดจนเธอรู้สึกถึงความร้อนจากตัวเขาที่แผ่ซ่านเข้ามา
ชุดยูนิฟอร์มที่เธอสวมใส่ถูกเขาดึงกระโปรงขึ้นไว้เหนือเอวจีสตริงสีแดงลายลูกไม้ถูกเขาดึงลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าของเธอ
"กันยาคุณทำให้ผมหยุดไม่ได้..." คชาทรุดลงนั่งยกขาของเธอหนึ่ง ข้างขึ้นพาดบ่าทำให้ความงดงามของเธอลอยเด่นสง่าอยู่บนหน้าเขา
"ก็อย่าหยุดสิคะ..." กันยาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ริมฝีปากเผยอยิ้มเล็กน้อยก่อนจะกัดปากตัวเองอย่างท้าทาย
คชาไม่รอช้าเขาประทับริมฝีปากลงบนเนินสาวอย่างร้อนแรงมือใหญ่ของเขาเลื่อนขึ้นไปจับสะโพกของเธอที่กำลังร่อนเอวอยู่บนหน้าก่อนจะดึงเธอลงมาประชิดตัวเขามากขึ้นทำให้กลีบสาวถูไถอยู่บนปากและปลายจมูกของเขา
"อ๊าาา~"
สัมผัสของเขาทำให้กันยารู้สึกบางอย่างตอนนี้เธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่อยากจะเสร็จมันเสียตอนนี้แต่เขากลับหยุดการกระทำเสียก่อน
"จับราวบันไดไว้!" คชาสั่งเสียงเข้มขณะดึงเธอไปยังราวบันไดใกล้ๆ กันยาเองก็เชื่อฟังอย่างว่าง่ายมือเล็กจับราวบันไดไว้แน่นขณะที่คชาประคองตัวเธอจากด้านหลัง
"คุณคชา... อ่าา~" เสียงของกันยาแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงเธอรู้สึกถึงสัมผัสของเขาที่เคลื่อนไหวอย่างชำนาญทุกจังหวะที่เขามอบให้ทำให้เธอแทบยืนไม่ไหวแท่งร้อนสอดเข้าสอดออกจนเธอรู้สึกอึดอัดช่วงล่างอย่างไม่เคยเป็น
ความสาวบริสุทธิ์ถูกเขาทำลายลงไปอย่างไม่ไยดีคชาเองก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นเลือดสีแดงอาบชโลมแท่งร้อนของเขาจนเปื้อนเสื้อเชิ้ตสีขาว
คชากระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นขณะที่เขาเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องเสียงหายใจของทั้งคู่ผสานกันในจังหวะที่เร่าร้อนกันยาหลับตาแน่นร่างกายของเธอสั่นสะท้านเมื่อทุกสัมผัสของเขาทำให้เธอแทบปลดปล่อยความต้องการออกมา
"กันยาคุณทำให้ผมหยุดไม่ได้จริงๆ อ่าา~" เขากระซิบที่ข้างหูของเธอเสียงของเขาทำให้เธอรู้สึกถึงความปรารถนาไม่รู้จบ
"อย่าหยุดนะคะ...อ๊า~ อ๊ะ! อย่าหยุดเด็ดขาด~" กันยาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
ปึก! ปึก! ปึก!
และในที่สุดทั้งคู่ก็ถึงจุดที่สุขล้นจนยากจะบรรยายคชาโน้มตัวเข้าไปกอดกันยาไว้แน่นในวินาทีที่ทุกอย่างพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดเสียงลมหายใจหนักๆ ของเขาก็ดังก้องในบริเวณนั้นโชคดีที่ไม่มีใครใช้ทางหนีไฟนี้ไม่เช่นนั้นคงได้เห็นลีลาอันเร่าร้อนของทั้งสองแล้ว
หลังจากที่คชายืนประคองกันยาในอ้อมแขนสายตาของเขาก็จ้องมองเธอด้วยความรู้สึกบางอย่าง "ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะทำให้ผมหลงขนาดนี้"
กันยายิ้มให้เขารอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความพึงพอใจ "คุณคชา... เอ่อ...กันยาก็ไม่คิดว่าร่างกายของกันยาจะต้องการคุณขนาดนี้เหมือนกันค่ะ คุณไม่ใช่ผู้ชายซื่อบื้อเหมือนที่พนักงานหลายคนพูด"
"หึ... คงเป็นเพราะคาแรกเตอร์ของผมมั้งครับ"
"ค่ะ~"
ทั้งสองยืนอยู่ด้วยกันในความเงียบแต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความต้องการที่ยังคงลุกโชนแต่ถ้าหากจะให้ทำต่อในสถานที่แห่งนี้คงจะไม่เหมาะเพราะเธอแอบหนีออกมานานพอสมควรจึงรีบแต่งกายให้เรียบร้อยแต่ก็ไม่ลืมที่จะฝากรอยจูบไว้ที่แก้มของเขา
จุ๊บ~
"ไว้เจอกันตอนเย็นนะคะคุณคชา"
"ครับ~"
คชามองตามแผ่นหลังของคนตัวเล็กที่รีบวิ่งออกจากทางหนีไฟเขาใช้มือแตะที่แก้มของตัวเองก่อนจะเผลอยิ้มออกมาคราบน้ำของความสุขสมบนพื้นถูกเขามองข้ามไปตอนนี้เขาต้องรีบขึ้นไปจัดการงานให้ฝ่ายไอทีเพราะอีกหนึ่งชั่วโมงทางเว็บไซต์ช้อปปิ้งออนไลน์จะจัดflash sale ครั้งยิ่งใหญ่
