บทที่ 17 ออกไปจากชีวิตเขา

"รียาครับ วันนี้ผมต้องกลับบ้านแล้ว คืนพรุ่งนี้ผมจะมานอนค้างที่นี่นะครับ"

"ค่ะ คุณกันต์ขับรถดีๆนะคะ"

ร่างสูงโอบกอดคนตัวเล็ก จมูกโด่งคมหอมลงตรงหน้าผากมน

"ผมรักรียานะครับ รักมาก ไม่มีสิ่งไหนมาหยุดความรักจากผมที่มีต่อรียาได้ ไม่ว่าวันพรุ่งนี้หรือวันข้างหน้าจะต้องเจออะไร ให้รียารับรู้ไว้ ผมรักคุณและจะปกป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ