บทที่ 5 พี่เขยเอวดุตอนที่ 5
งานหมั้นกันต์และเอวา
เช้านี้ที่บ้านของนายนาวาค่อนข้างวุ่นกับการเตรียมพร้อมพิธีหมั้นหมายของลูกสาวคนโตอย่างเอวา
(ก๊อกก๊อกก๊อก)
รียาเคาะประตูห้องนอนของเอวาก่อนจะเปิดเข้าไป ว่าที่เจ้าสาวอยู่ในชุดไทยประยุกต์ผ้าทอสีครีม ทรงผมแสกกลางเรียมวยต่ำ ใบหน้ากำลังถูกแต่งแต้มด้วยช่างเสริมสวยที่เป็นเพื่อนสนิทของเอวา
"สวยจังเลยค่ะ พี่เอวา"
"ตื่นแล้วหรอรียา"
"ตื่นนานแล้วค่ะ นานจนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"
รียาสวมชุดเดรสยาวสีชมพูอ่อน คอเหลี่ยมแขนตุ๊กตา เหมาะสมกับรูปร่างและวัยของเธอ
"รียาพี่แต่งหน้าเสร็จแล้ว รียามานั่งเร็ว ให้พี่ปริมแต่งหน้าทำผมให้"
"มานั่งเร็วคนสวย พี่จะแต่งหน้าทำผมสวยๆให้"
"ค่ะพี่ปริม"
ปริม ช่างเสริมสวยเพื่อนสนิทเอวาเอ่ยเรียกรียา หญิงสาวนั่งลงเก้าอี้หันหน้าให้ช่างได้แต่งหน้าให้เธอออกมาสวยงาม
"สวยจังเลยน้องสาวพี่"
เมื่อแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อย ปริมก็จัดการม้วนผมเป็นลอนใหญ่ จักนั้นก็แบ่งผมครึ่งหนึ่งมัดขึ้นตรงกลางศรีษะติดโบว์สีขาว ด้านหน้าปล่อยปอยผมสองข้างลงมาเล็กน้อย
"น้องเธอสวยอย่างกับตุ๊กตาเลยว่าไหมเอวา"
"ใช่สวยมากเลยรียา"
"ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวรียาลงไปช่วยแม่ครัวก่อนนะคะ"
รียาเดินลงจากชั้นสองของบ้านมาที่ห้องครัว แม่ครัวสามคนในนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เป็นสองน้าและหนึ่งป้า ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของนายนาวาบิดาของเธอ
"ให้รียาช่วยไหมคะ"
"ไม่เป็นไรรียา ยืนดูน้ากับป้าทำก็พอ ใกล้จะเสร็จแล้ว"
(บึ๊นนนนน เอี๊ยดดด)
" เสียงรถขับเข้ามา สงสัยคุณกันต์และครอบครัวมาถึงแล้ว"
รียารู้สึกถึงความวูบไหวภายในหัวใจเมื่อได้ยินชื่อนี้ขึ้นมาอีกครั้ง
"เอ่อ คุณกันต์คือแฟนของพี่เอวาหรอคะป้านี"
"ใช่จ้ะ คุณกันต์เป็นแฟนและเป็นเจ้านายของเอวาน่ะ"
"อ๋อค่ะ"
รียาไม่อยากคิดถึงใครบางคนที่เธอเคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง เธอจึงสะบัดหัวให้หลุดออกความคิด ไม่ให้ฟุ้งซ่านคิดถึงเขาคนนั้นอีก แค่ความบังเอิญของคนที่มีชื่อคล้ายๆกันก็แค่นั้น รียาเห็นว่าในครัวไม่มีอะไรให้ทำเธอจึงเดินออกจากห้องครัวแล้วเดินไปที่ตู้เก็บหนังสือ มือบางหยิบหนังสือนิยายเล่มหนึ่งออกมาดู เมื่อเธอเปิดอ่าน นิยายมีเนื้อหาที่น่าติดตาม รียาตั้งใจจะถือหนังสือไปนั่งอ่านเงียบๆ แต่ร่างบางกลับไปชนเข้ากับร่างหนาของใครสักคน
"ว้ายยย!"
"ขอโทษครับ!"
รียารีบนั่งลงไปหยิบหนังสือโดยที่ไม่ได้มองว่าเธอชนเข้ากับใคร
มื่อเรียวคว้าเล่มหนังสือพร้อมกันกับมือหนาที่กำลังจะหยิบหนังสือให้เธอ
(พรึ่บ หมับ)
มือหนาจับเข้าไปโดนหลังมือเรียวบางพอดี
"ขอโทษครับ"
"ไม่เป็นไรค่ะ"
ต่างคนต่างค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า รียาเบิกตากว้าง ไม่ต่างกับกันต์ที่ตกใจไม่น้อยกว่าเธอ
"คุณกันต์!"
น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยเรียกชายตรงหน้า
"รียา!"
ทั้งสองหยุดชะงักมองหน้ากันด้วยความงุนงงและตกใจ
"มีอะไรเหรอลูก"
นาวาเดินตรงมาบริเวณที่ทั้งสองนั่งจ้องมองหน้ากันและกันแบบไม่กระพริบตา
"เอ่อ รียาทำหนังสือหล่นค่ะคุณพ่อ กันต์และรียารีบลุกขึ้นยืน
"สวัสดีครับคุณพ่อ"
กันต์ยกมื่อไหว้สวัสดีว่าที่พ่อตา
"ครับ สวัสดีครับ รียานี่คุณกันต์ ว่าที่พี่เขยลูกน่ะ คุณกันต์นี่รียาลูกสาวคนเล็กของพ่อเอง รียาสวัสดีพี่เขาสิลูก"
"สวัสดีค่ะคุณกันต์"
หญิงสาวยกมือไหว้สวัสดีว่าที่พี่เขย
"สวัสดีครับรียา"
"เอ่อ...รียาขอตัวก่อนนะคะคุณพ่อ"
"อย่าไปนานนะลูกอีกไม่นานพิธีหมั้นจะเริ่มแล้ว"
"ค่ะพ่อ"
รียาหลบไปนั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนหลังบ้าน หญิงสาวนั่งเหม่อลอย ในหัวครุ่นคิดอะไรมากมาย นี่ฉันเคยเอากันกับแฟนพี่สาวงั้นหรือ ฉันทำบ้าอะไรลงไป
พิธีหมั้นเริ่มขึ้นผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเข้ามานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันบนโซฟา ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวนั่งบนเสื่อด้านล่าง ก่อนจะสวมแหวนหมั้นผู้ใหญ่สองฝ่ายได้ตกลงเรื่องสินสอดทองหมั้นกันเรียบร้อย กันต์และเอวาได้ฤกษ์เข้าพิธีวิวาห์หลังจากหมั้นไปอีกสามเดือน
มือหนาจับที่มือบางข้างซ้าย มือข้างขวาฝ่ายชายหยิบแหวนเพชรเม็ดงามมาบรรจงสวมใส่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเอวา แหวนถูกสวมเข้าไปถึงกลางนิ้ว กันต์หยุดชะงักทันทีที่สายตาเหลือบไปเห็นร่างเล็กอวบอึ๋มคนที่เขาเคยกระแทกมาแล้ว กำลังยืนแอบดูพิธีหมั้นที่ขอบประตูทางเข้า เมื่อเอวาเห็นแฟนหนุ่มสวมแหวนค้างที่กลางนิ้วหญิงสาวจึงเอ่ยเรียกเบาๆ
"คุณกันต์คะ คุณกันต์คะ!"
"เอ่อ..ครับ"
นิ้วหนาดันรูดแหวนเพชรเข้าไปจนสุดโคนนิ้วนางข้างซ้ายของเอวา เจ้าสาวโน้มก้มลงกราบลงตักของเจ้าบ่าว
ทันทีที่แหวนถูกสวมเสร็จเรียบร้อย กันต์มองไปทิศทางที่รียาแอบดูอยู่ หญิงสาวมีสีหน้าเศร้าซึม หมุนตัวกลับหลังเดินออกไปทันที กันต์มองตามจนหญิงสาวเดินหายออกไปทางฝั่งขวาของบ้าน
"ป้านี ฝากบอกพ่อด้วยนะคะ รียาต้องรีบกลับแล้วค่ะ รียาต้องไปหาแม่กับยายที่โรงพยาบาล เอาไว้ว่างๆรียาจะมาใหม่ค่ะ"
"จ้ะ เดี๋ยวป้าจะบอกพ่อหนูให้นะ"
"ขอบคุณค่ะ หนูไปแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ"
รียาเดินออกไปยืนรอโบกรถแท็กซี่ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน
"ขอให้มีความสุขมากๆนะคะคุณกันต์ ลาก่อนค่ะ"
------------------
