บทที่ 6 พี่เขยเอวดุตอนที่ 6
หลังจากงานหมั้นผ่านไปหนึ่งสัปดาห์
กันต์และเอวาก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติ ต่างคนต่างอยู่บ้านตัวเองและไปทำงานตามปกติ ทั้งสองตกลงจะย้ายไปอยู่เรือนหอที่สร้างใกล้เสร็จหลังแต่งงานทันที
ด้านรียาเองก็ยังคงใช้ชีวิตทุ่มเทในการเรียนและอยู่ในช่วงสอบปลายภาคของเทอมสอง
"รียา สอบเสร็จแล้ว คืนนี้เราไปดื่มกันไหม"
"...."
"รียา!"
"อะไร แกจะตะโกนเรียกฉันทำไม ลดา"
"ก็ฉันคุยดีๆแกไม่ได้ยินฉันก็ตะโกนสิ แกเป็นอะไรนั่งใจลอยอยู่ได้"
ลดา เพื่อนสนิทของรียาสังเกตุถึงความผิดปกติของรียา ที่พักหลังๆหญิงสาวมีอาการเหม่อ ใจลอยบ่อยๆ
"เมื่อกี้แกคุยอะไรกับฉัน ฉันไม่ได้ยิน"
"ฉันถามแกว่า สอบเสร็จแล้ว คืนนี้เราไปดื่มกันไหมTG Pub&Bar แกจะไปกับฉันหรือเปล่า"
"ไม่อ่ะ แกไปเถอะ ฉันจะกลับสมุทรปราการ ฉันคิดถึงแม่กับยายน่ะ"
"โอเค ถ้าเปลี่ยนใจจะไปก็ตามฉันไปนะ ฉันกลับก่อนนะ"
"อืม บ๊ายบาย"
สองสาวโบกมือลากัน
รียานั่งรถไฟฟ้าเพื่อกลับไปคอนโดที่เธอพักอยู่ หญิงสาวยังคงเหม่อลอย ในใจครุ่นคิดแต่เรื่องที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับพี่เขย ซึ่งในใจเธอรู้สึกผิดที่วันนั้นเผลอตัวเผลอใจ ใจง่ายไปให้ท่าเขา ถ้าเธอรู้แต่แรกว่าเขาคือแฟนพี่สาว เธอจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด
ร่างเล็กอวบอั๋นผิวพรรณแตกเนื้อสาวในชุดนักศึกษารัดรูป กระโปรงทรงเอสั้นเลยเข่า เดินเข้าไปในลิฟต์ เมื่อถึงชั้น4 เธอก็เดินออกจากลิฟต์ไปแตะคีย์การ์ดเปิดเข้าห้อง ร่างเล็กนอนคว่ำหน้าราบไปกับที่นอน ด้วยความเหนื่อยล้าหญิงสาวจึงหลับไปโดยที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด
บริษัทของกันต์
"เอวาครับ วันนี้ผมไม่ได้ไปส่งคุณที่บ้านนะครับ ผมต้องไปดูรถของคุณแม่ที่อู่ซ่อมรถแถวบางนาน่ะ"
"ไม่เป็นไรค่ะ เอวากลับเองได้ค่ะ"
เอวายิ้มหวานให้กับคู่หมั้น
"ถ้าถึงบ้านแล้วโทรมาบอกผมด้วยนะครับ ผมเป็นห่วง"
"ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ"
"ครับ"
ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงข้อศอก กางเกงสแล็คสีดำ เดินเข้าลิฟต์ลงไปที่ลานจอดรถของบริษัท
รถสอร์ตหรูสองประตูสีดำ ขับไปตามเส้นทางพระรามสาม มุ่งหน้าไปทางซอยสุขุมวิท นับตั้งแต่วันที่กันต์ได้เจอรียาเพียงไม่กี่นาทีในงานหมั้น ใบหน้ารียาเข้ามารบกวนจิตใจของเขาจนว้าวุ่น โดยเฉพาะก่อนนอน ใบหน้าหวานของสาวน้อยจะแว๊บเข้ามาในความคิดของเขาเสมอ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นหลังจากที่เขาก้าวขาออกจากคอนโดนั้นไป เขาไม่เคยนึกถึงรียา ไม่เคยจดจำและลืมมันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ สิ่งที่เขากำลังคิดคือ ต้องพยายามนึกถึงเส้นทางไปคอนโดของรียาให้ได้ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก สิ่งเดียวที่เขาคิดได้คือ โทรหาพ่อตา
(ครืด ครืด ครืด)
"ฮัลโหล ว่าไงเหรอกันต์ "
"คุณพ่อสะดวกคุยไหมครับ ผมมีเรื่องจะรบกวนสอบถามคุณพ่อน่ะครับ"
"ว่ามาเลยลูก"
"เอ่อ! คือน้องชายของเพื่อนผมเขากำลังจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เขาต้องการที่พักเป็นคอนโดแถวสุขุมวิท คุณพ่อมีคอนโดไหนแนะนำบ้างไหมครับที่สะอาดและค่อนข้างปลอดภัย ผมเคยได้ยินเอวาบอกว่าพ่อไปหาน้องสาวแถวสุขุมวิท คุณพ่อน่าจะพอรู้จักแถวนั้นพอสมควร ช่วยแนะนำได้ไหมครับ ผมจะได้บอกเพื่อนพาน้องเขาไปดู"
"พ่อไม่รู้จักแถวนั้นเท่าไหร่ พ่อรู้จักแค่คอนโดที่รียาพัก อยู่ซอย26 ขับเข้าไปไม่ไกลคอนโดจะอยู่ซ้ายมือ พ่อจำชื่อไม่ได้ จำได้แต่สถานที่ บอกให้เขาลองขับรถไปหาดูนะ"
"ครับคุณพ่อ ผมจะบอกเขาให้เข้าไปดู แค่นี้นะครับ สวัสดีครับ"
จบสายสนทนา
กันต์ยิ้มออกมาอย่างคนโล่งอก หลังจากที่เขาว้าวุ่นครุ่นคิดอยู่นาน
รถสปอร์ตหรูขับเข้ามาจอดที่ลานจอดรถชั้นล่าง แต่เขาไม่สามารถขึ้นไปหารียาได้ เนื่องจากไม่มีคีย์การ์ด
"เอ่อ...คุณครับรบกวนหน่อยสิครับ ผมจะไปหาน้องสาวที่ชั้น4 โทรหาน้องไม่รับสาย ผมไม่มีคีย์การ์ด รบกวนคุณได้ไหมครับ"
"ไปค่ะ ฉันอยู่ชั้น4พอดี "
กันต์เดินตามผู้หญิงวัยกลางคนเดินเข้าไปในลิฟต์ ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้น4
"ขอบคุณนะครับ"
"ยินดีค่ะ"
ห้อง413 (ก๊อกก๊อกก๊อก)
"อื้อ!"
รียาลืมตาตื่น เธอหลับยาวตั้งแต่17.30น.จนกระทั่งตอนนี้เป็นเวลา20.20น.
(ก๊อกก๊อกก๊อก)
รียาเดินไปเปิดประตูด้วยอาการสะลึมสะลือ ในใจคิดว่าคงจะเป็น ลดา ที่มาเคาะประตูเรียกเธอเพื่อชวนไปดื่ม
(แกร็ก)
ประตูห้องถูกเปิดออก รียาเบิกตากว้างด้วยความตกใจและไม่คาดคิดว่าคนที่หัวใจเธอเรียกร้องหา จะมายืนอยู่หน้าห้อง
"คะ..คุณกันต์ มาทำไมคะ"
"ผมคิดถึงคุณ รียา!"
(พรึ่บ)
ร่างหนาพุ่งเข้าไปกอดรียาที่กำลังยืนนิ่งชะงักด้วยความงุนงงและตกใจไม่น้อย
สองมือเรียวดันร่างหนาให้ออกห่าง
"คุณกันต์ปล่อยเถอะค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ คุณกับพี่เอวากำลังจะแต่งงานกัน คุณไม่ควรมาที่นี่อีก"
"ผมคิดถึงคุณ ผมพยายามห้ามความรู้สึกตัวเองแล้ว แต่ผมห้ามไม่ได้ ผมน่าจะเจอกับคุณก่อนเจอเอวา"
"คุณกันต์อย่าพูดแบบนั้นเลยนะคะ ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ แค่คุณยอมรับความจริง แค่เราอยู่กับความเป็นจริงและอยู่กับสิ่งที่ถูกต้อง คุณกันต์ออกไปเถอะค่ะ เราไม่ควรมาเจอกันอีก"
"อย่าผลักไสไล่ผมฉันเลยรียา เรามารื้อฟื้นความหลังกันเถอะ"
"ว้ายยยย!"
มือหนาผลักร่างเล็กลงไปกลางเตียงใหญ่ แล้วตามไปขึ้นคร่อมทาบทับ สองมือหนากดข้อมือทั้งสองข้างไว้เหนือศรีษะ จมูกโด่งริมฝีปากมาซุกไซ้สูดดมดูดเลียขบเม้มตามซอกคอขาว
"หยุดเถอะค่ะคุณกันต์ รียาขอร้องล่ะค่ะ"
-----------------------------
เรื่องราวระหว่างพี่เขยและน้องเมีย จะจบลงแบบไหน ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ เป็นตอนสุดท้ายของเรื่องสั้น สั่นและเสียว ลงตอนจบให้คืนนี้ค่ะ
