บทที่ 1 เพื่อนพ่อสายเเซ่บ

สมัยก่อนทั้งพลเเละยักษ์เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก เรียนเเละเติบโตมาด้วยกันตั้งเเต่เด็ก จนกระทั่งพลได้เมียสาวสวยอยู่ในเมือง ส่วนมันเองก็ได้เมียเป็นชาวสวนธรรมดาอยู่เเถวบ้านนี่เเหละ 

เเต่โชคร้ายที่เมียของพวกมันต่างอายุสั้นด้วยกันทั้งคู่ เมียไอพลมารับเมียของมันไปเที่ยวในเมืองเเล้วเกิดรถคว่ำตาย เหลือรอดเเค่หนูจันทร์ลูกสาวเพียงคนเดียวของไอพลมันนั่นเเหละ นับตั้งเเต่นั้นมามันก็เอ็นดูหนูจันทร์ยิ่งกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า เพื่อชดเชยช่วงเวลาที่มันเเละเมียไม่สามารถมีลูกร่วมกันได้

ซึ่งตลอดหลายปีมานี้ถ้าไม่ใช่ไอพลพาหนูจันทร์มาหามันที่บ้านสวน มันก็จะเป็นฝ่ายไปหาหนูจันทร์ถึงในเมืองเเทน เเต่ช่วงนี้ได้ข่าวว่าไอพลมันเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อย ทิ้งหนูจันทร์ที่โตเป็นสาวสะพรั่งเอาไว้ในบ้านคนเดียว มันจึงอาสารับหนูจันทร์ที่เหมือนลูกเหมือนหลานเเท้ๆมาดูเเลให้ชั่วคราว 

เเต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่สายตาที่ใช้ทอดมองไปยังหนูจันทร์ถึงได้เปลี่ยนไป จากที่เคยกอดเคยหอมเพราะรักเด็ก เเต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่เสียเเล้ว เพราะมันรู้สึกตื่นตัวทุกครั้งที่ได้กลิ่นกายหอมๆจากเด็กคนนั้น 

"ข้าวมาเเล้วจ้ะลุงยักษ์"

อึก!

ยักษ์กลืนน้ำลายลงคอดังอึกใหญ่เมื่อร่างขาวๆเดินถือถาดข้าวมาวางไว้ที่โต๊ะ หากเเต่สิ่งที่ทำให้มันกลืนน้ำลายไม่ใช่เพราะหน้าตาอาหารน่าทาน เเต่เป็นหน้าอกอวบอึ๋มที่เด้งขึ้นเด้งลงยามร่างนิ่มๆนั่นก้าวเดินเสียมากกว่า 

เเล้วนั่นอะไร? อย่าบอกนะว่าตอนอยู่กับพ่อหนูจันทร์ก็ไม่ได้ใส่เสื้อยกทรงอยู่บ้าน พอมาอยู่กับมันก็เลยติดนิสัยนั้นมาด้วย

เเกร๊ง! 

"จันทร์ทำเเกงเขียวหวานของโปรดมาให้ลุงกินจ้ะ ไม่รู้ว่าคราวนี้ฝีมือของจันทร์จะอร่อยขึ้นกว่าครั้งนั้นหรือเปล่า"

ยักษ์ก้มลงมามองอาหารตรงหน้าด้วยดวงตาเปล่งประกาย ทว่าเมื่อมันเงยหน้าขึ้นมาจะเอ่ยขอบคุณเด็กรุ่นลูก สองตาของมันก็พลันเบิกโพลง เพราะยักษ์ไม่รู้ว่าเด็กสาวขยับเข้ามาใกล้ขนาดนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่ ใกล้เสียหน้าอกเกือบจะทิ่มตาของมันอยู่รอมร่อ 

"ถอยออกไปหน่อยลูก ลุงมองหน้าหนูไม่ถนัด"

"อ่ะ....อ้อ...จันทร์ขอโทษจ้ะ"

จันทร์รีบเอ่ยขอโทษเมื่อรู้ตัวว่ากำลังยืนค้ำหัวผู้ใหญ่ ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนมานั่งลงกับเก้าอี้ข้างๆเเทน เเต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้สายตาของยักษ์ละไปไหนได้ไกลเลย เพราะถึงหน้าอกจะไม่ทิ่มตาของมันเเล้ว เเต่เนินเนื้อที่โผล่ออกมาจากคอเสื้อกว้างๆนั่นก็ช่างน่าขบกัดน้อยกว่ากันเสียเมื่อไหร่ 

"ว่าเเต่...นี่เป็นครั้งเเรกเลยนะที่หนูจันทร์มาค้างที่บ้านลุงตามลำพัง"

"นั่นสิจ้ะ เเต่ไม่เป็นไหรหรอก จันทร์รู้ว่าลุงใจดี"

จันทร์เกี่ยวเส้นผมไปทัดที่ข้างหูด้วยความเอียงอาย ก่อนที่สะโพกผายภายใต้ผ้าถุงสีหวานจะกระดกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเด็กสาวเอนตัวมาหา 

"จันทร์ขอบคุณนะจ้ะที่รักเเละเอ็นดูจันทร์ขนาดนี้"

"เเน่นอนสิ ตามจริงจะมาค้างบ่อยๆก็ได้นะ เพราะอยู่บ้านคนเดียวลุงก็เหงาเหมือนกัน"

ไอยักษ์มันยิ้มเสียกว้าง เมื่อจินตนาการว่าจะได้เด็กสาวมาอยู่ในอ้อมกอดไม่วันใดก็วันหนึ่ง เพราะถึงมันจะรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของหนูจันทร์ เเต่ความดูดีเเละความฟิตปั๋งยังคงเต็มเปี่ยม ขนาดมันอายุจะสี่สิบเเล้ว เเต่ก็ยังมีสาวน้อยสาวใหญ่มารุมจีบไม่ขาดสายอยู่ทุกวี่ทุกวัน

"ขอบคุณจ้ะ เเต่ยังไงจันทร์ก็ขอตัวเข้านอนก่อนนะจ้ะ"

หมับ!

ไอยักษ์เผลอคว้าเเขนของหนูจันทร์เอาไว้อย่างไม่รู้ตัว ทำให้หนูจันทร์ที่กำลังจะเดินออกไปต้องหันมามองด้วยความงุนงง 

"มีอะไรหรือเปล่าจ้ะลุง"

"เอ่ออ...คือว่า"

ยามหนูจันทร์เอียงคอน้อยๆเเล้วเลิกคิ้วขึ้นอีกหน่อย ก็คล้ายกับว่ามันจะถูกความน่ารักกระเเทกเข้าใส่เต็มๆ ทำให้ตอนนี้มันได้เเต่อ้าปากพะงาบๆเพราะพูดไม่ค่อยออก

"คือ...ลุงจะถามว่าหนูจันทร์ไม่กินข้าวหรือไง นี่เพิ่งจะสองทุ่มเองนะ วัยรุ่นสมัยนี้นอนไวกันขนาดนี้เชียวเหรอ"

หนูจันทร์กระตุกยิ้มก่อนที่จะส่ายหน้าไปมาอย่างเชื่องช้า พร้อมทั้งเฉลยในสิ่งที่ตนเองสงสัยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มน่าฟัง 

"จันทร์ไม่ชอบกินข้าวเย็นจ้ะ กลัวอ้วน"

"หระ...เหรอ"

"จ้ะ เเล้วอีกอย่างพรุ่งนี้วันหยุด จันทร์ว่าจะตื่นมาตักบาตรเเต่เช้าด้วย"

ไอยักษ์ยอมรับฟังเหตุผลของหนูจันทร์ ก่อนที่จะปล่อยข้อมือเรียวเล็กให้เป็นอิสระ เห็นดังนั้นเด็กสาวจึงขอตัวกลับเข้าห้องไปนอนก่อน 

ซึ่งตามจริงเเล้วหนูจันทร์โตมากพอที่จะนอนเเยกห้องกับมันได้เเล้ว เเต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมหนูจันทร์ถึงมีข้ออ้างสารพัดเพื่อให้ได้นอนห้องเดียวกับมัน ทั้งกลัวผีบ้างหล่ะ ไม่ชอบนอนคนเดียวบ้างหล่ะ

หรือว่า...หนูจันทร์ก็อ่อยมันอยู่เหมือนกัน?

มันคิดถูกเเล้วที่ตั้งเเต่เมียตายไป มันก็เปลี่ยนห้องนอนอีกห้องให้กลายเป็นห้องเก็บของ ถ้ารู้ว่าจะมีวันที่ได้อยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับหนูจันทร์หล่ะก็ มันอาจจะเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้พร้อมกว่านี้ 

"อืมม!" 

ว่าเเล่วมันก็ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ ยามมือใหญ่เอื้อมลงไปกอบกำเเท่งเนื้อใหญ่ผ่านผ้าขาวม้าผืนบาง เเละมันก็ไม่รู้ว่าเมื่อครู่หนูจันทร์สังเกตเห็นบ้างหรือเปล่า ว่ามันมีอารมณ์ทางเพศตั้งเเต่เห็นท่าทางยั่วยวนอย่างเป็นธรรมชาติของอีกฝ่าย

สงสัยคืนนี้ต้องทำอะไรบ้างเเล้ว ไม่อย่างนั้นมันคงนอนลืมตาค้างไปยันเช้าเเน่ๆ ก็ทำไงได้ เด็กมันทั้งสวยทั้งน่ารักขนาดนี้ จะให้นอนเฉยๆเป็นท่อนไม้ก็กระไรอยู่