บทที่ 46 ทาสรักสัมพันธ์สวาท(1)

ท่ามกลางเเสงจันทร์นวลละออ ร่างอรชรงดงามค่อยๆเยื้องกรายไปตามเรือนไม้หลังเล็ก ก้าวลงบรรไดสูงชะลูดด้วยท่าทางเเช่มช้า ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าสีหม่นที่ถูกบดบังไปด้วยก้อนเมฆหนาทึบ

"ผวน...อ้ายผวน"

นางชะโงกหน้ามองมวลน้ำไหวกระเพื่อม พลางปลดเปลื้องอาภรณ์น้อยใหญ่ออกจากเรือนร่างงดงาม เผยให้เห็นผิวกายขาวละเอีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ