บทที่ 9 พรากจาก

เสียงสะอื้นของรัศมีจันทร์เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใกล้จะถึงบ้านของพริ้ง เปลวเหลือบมองใบหน้าซีกข้างของเธอนิดหนึ่งเพราะรู้สึกรำคาญขึ้นมาบ้าง หญิงสาวจึงแสร้งสะอื้นแรงๆ แต่เขาก็ยังไม่สนใจ 

“คุณเปลวจอดรถก่อนได้ไหมคะ” เธอพูด เปลวกันมองด้วยความไม่เข้าใจแต่ก็ยอมจอดแต่โดยดี 

“มีอะไรอย่างนั้นหรือ” 

“ไหมมีเ...