บทที่ 48 ความเชื่อใจที่ไม่ง่อนแง่น

แสงไฟนีออนสลัวสีส้มอมแดงจากป้ายโฆษณาข้างทางส่องผ่านกระจกหน้าต่างห้องพักโทรมๆ แถบชานเมือง สะท้อนลงบนใบหน้าของ คามิลลาที่กำลังยิ้มเยาะด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องนัยน์ตาสีเขียวเข้มของเธอเป็นประกายด้วยความหวังอันบิดเบี้ยว นิ้วเรียวเคาะโต๊ะไม้เก่าๆ เป็นจังหวะ ขณะที่จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงสถานะกา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ