บทที่ 7 สายสืบวงใน

"เพราะเธอมีในสิ่งที่เราต้องการ" 

จูเลียนตอบแทน เสียงของเขาตัดบทสนทนาไร้สาระเข้าสู่โหมดการทำงานทันที 

"เซเรนาเสนอตัวเป็นสายสืบวงในให้เรา เธออ้างว่ารู้เส้นทางการเงินและสถานที่ซ่อนบัญชีลับของเดอะ เวลเวต เลานจ์"

คำว่า 'เดอะ เวลเวต เลานจ์' ทำให้สีหน้าของดอมเปลี่ยนเป็นจริงจังในพริบตา เขายืดตัวตรง บรรยากาศสบายๆ เมื่อครู่หายวับไป กลายเป็นรองหัวหน้าทีมสืบสวนคดีพิเศษที่พร้อมจะเค้นความจริงจากผู้ต้องสงสัย

ดอมลากเก้าอี้สตูลอีกตัวมานั่งข้างๆ เซเรนา วางแท็บเล็ตลงตรงหน้าเปิดหน้าจอที่เต็มไปด้วยแผนผังเครือข่ายความสัมพันธ์และตัวเลขบัญชีที่ยังเป็นปริศนา

"ถ้าอย่างนั้น เราก็ไม่มีเวลามานั่งจิบกาแฟทำความรู้จักกันแล้ว คุณนายแวนซ์ตัวปลอม" 

ดอมเอ่ยเสียงเข้ม แววตาของเขาไม่มีความสงสารหรือเห็นใจหลงเหลืออยู่ 

"จูลส์บอกว่าคุณรู้เรื่องคลับนั่น งั้นพิสูจน์ให้ผมเห็นหน่อยว่าคุณมีค่าพอที่เราจะเสี่ยงชีวิตเข้าไปยุ่งด้วย ไม่ใช่แค่แผนตื้นๆ ของตระกูลคลาร์กที่ส่งคุณมาเป็นนกต่อเพื่อล้วงข้อมูลจากฝั่งเรา"

เซเรนาสูดลมหายใจเข้าลึกการสอบสวนเริ่มต้นขึ้นเร็วกว่าที่คิด เธอปรายตามองจูเลียนที่ยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์อยู่ฝั่งตรงข้าม แววตาของเขาว่างเปล่าไม่มีความช่วยเหลือหรือการสนับสนุนใดๆ ส่งมาให้ เขาปล่อยให้โดมินิกทำหน้าที่เป็น 'ตำรวจเลว' เพื่อทดสอบความกดดันของเธอ

นี่คือการทดสอบด่านแรก ถ้าเธอสอบตก เธอจะหมดความหมายสำหรับเขาทันที

หญิงสาวหันกลับมามองหน้าจอแท็บเล็ตของดอม แผนผังเครือข่ายฟอกเงินที่ทีมสืบสวนทำขึ้นมานั้นมีช่องโหว่มากมาย ชื่อของบริษัทบังหน้าหลายแห่งยังไม่ถูกเชื่อมโยงถึงกัน เซเรนายื่นมือออกไป ปลายนิ้วเรียวชี้ลงบนชื่อบริษัทนำเข้าและส่งออกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แห่งหนึ่งที่อยู่มุมขวาล่างของจอ

"พวกคุณมาผิดทางแล้ว" 

เซเรนาเริ่มพูด เสียงของเธอหนักแน่นและฉะฉาน 

"บริษัทไวน์พวกนี้เป็นแค่ฉากหน้ากระจอกๆ ที่โทมัสตั้งใจทิ้งร่องรอยไว้ให้สรรพากรตรวจสอบ ถ้าพวกคุณอยากได้เส้นทางการเงินของเดอะ เวลเวต เลานจ์ พวกคุณต้องเลิกตามรอยเงินที่วิ่งเข้า... แต่ต้องตามรอยเงินที่วิ่งออก"

ดอมขมวดคิ้ว 

"หมายความว่ายังไง?"

"คลับนั่นรับเงินสดจากธุรกิจมืด ทั้งการพนันและของเถื่อน" 

เซเรนาอธิบาย เธอดึงแท็บเล็ตเข้ามาใกล้ตัว เลื่อนหน้าจอไปที่รายชื่อองค์กรการกุศลที่ตระกูลคลาร์กมักจะบริจาคเงินให้ 

"โทมัสไม่ได้ฟอกเงินผ่านธุรกิจของตัวเอง เขาฟอกมันผ่าน 'มูลนิธิเด็กกำพร้าเซนต์เทเรซา' ที่แม่เลี้ยงของฉัน เอเลนอร์ เป็นประธานกรรมการ เงินสกปรกพวกนั้นถูกเปลี่ยนเป็นเงินบริจาคฟอกให้ขาวสะอาดผ่านโครงการพัฒนาที่ไม่มีอยู่จริง แล้วถูกโอนกลับเข้าบัญชีส่วนตัวของเหล่าหุ้นส่วนในฐานะ 'ค่าตอบแทนที่ปรึกษา'"

ความเงียบปกคลุมห้องครัวไปชั่วขณะโดมินิกเบิกตากว้างเขามองหน้าเซเรนาสลับกับหน้าจอแท็บเล็ต ก่อนจะหันไปสบตากับจูเลียนที่บัดนี้มีประกายความพึงพอใจพาดผ่านดวงตาสีเทาคู่นั้นอย่างปิดไม่มิด

มูลนิธิการกุศล... เป็นจุดบอดที่พวกเขาไม่เคยมองเห็นมาก่อน เพราะ เอเลนอร์ คลาร์ก สร้างภาพลักษณ์ผู้ดีใจบุญได้อย่างแนบเนียนมาตลอด

"คุณมีหลักฐานมั้ย?" 

ดอมถาม เสียงของเขาลดความแข็งกร้าวลง เปลี่ยนเป็นความกระตือรือร้น

"บัญชีการโอนเงินตัวจริงไม่ได้อยู่ในระบบคอมพิวเตอร์ที่แฮกได้ โทมัสเป็นพวกหัวโบราณ เขาบันทึกทุกอย่างลงในสมุดบัญชีปกดำและเก็บมันไว้ในตู้เซฟซ่อนหลังภาพวาดในห้องทำงานส่วนตัวที่คฤหาสน์คลาร์ก" 

เซเรนาตอบตามตรง 

"นั่นคือเป้าหมายของฉัน ฉันจะกลับเข้าไปที่นั่นและขโมยมันมาให้พวกคุณ"

"บ้าไปแล้ว" 

ดอมสบถ 

"ถ้าคุณกลับไปที่นั่นหลังจากสวมรอยแต่งงานกับไอ้จูลส์ พวกมันไม่บีบคอคุณตายหรือไง?"

"นั่นเป็นหน้าที่ของเขา ที่จะต้องทำให้พวกมันเชื่อว่าฉันยังมีประโยชน์" 

เซเรนาเงยหน้าขึ้นสบตากับจูเลียน นัยน์ตาสีฟ้าท้าทายอำนาจของซาตานหนุ่มอย่างเปิดเผย 

"ในเมื่อฉันเป็นภรรยาตามกฎหมายของร้อยตำรวจเอกแห่งตระกูลแวนซ์ โทมัสจะไม่มีวันกล้าแตะต้องฉันตราบใดที่เขายังคิดว่าฉันสามารถโน้มน้าวไม่ให้คุณฉีกสัญญาธุรกิจของเขาได้"

จูเลียนเหยียดยิ้มมุมปากหยักลึกขึ้นอย่างร้ายกาจ เขาเดินอ้อมเคาน์เตอร์มายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของเซเรนา ฝ่ามือใหญ่ร้อนผ่าววางทาบลงบนลาดไหล่บอบบางที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมออกแรงบีบเบาๆ ราวกับเป็นการตอกย้ำความเป็นเจ้าของต่อหน้าเพื่อนสนิท

"ดูเหมือนภรรยาของฉันจะทำการบ้านมาดีนะดอม" 

จูเลียนเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะในลำคอ แต่แววตากลับจริงจัง 

"บอกให้เอลเริ่มเจาะระบบของมูลนิธิเด็กกำพร้าเซนต์เทเรซาซะ หาความเชื่อมโยงของกรรมการทุกคน เราจะเริ่มเกมรุกกันตั้งแต่วันนี้"

ดอมพยักหน้ารับ รอยยิ้มตื่นเต้นปรากฏบนใบหน้า 

"รับทราบครับ ผู้กอง ดูเหมือนการแต่งงานผิดตัวครั้งนี้ อาจจะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตมึงเลยว่ะ"

โดมินิกกวาดเอกสารและแท็บเล็ตลงกระเป๋า ก่อนจะขอตัวกลับไปที่ศูนย์บัญชาการเพื่อดำเนินงานต่อ ทิ้งให้ห้องเพนท์เฮาส์ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง จูเลียนก็ปล่อยมือจากไหล่ของเซเรนา เขาเดินกลับไปรินกาแฟดำให้ตัวเองอีกแก้ว ท่าทีคุกคามและบรรยากาศอันตรายกลับมาปกคลุมรอบตัวเขาอีกครั้ง

"เธอสอบผ่านด่านแรก เซเรนา" 

เขาพูดโดยไม่หันมามอง 

"แต่จำไว้ว่า แค่คำพูดปากเปล่ามันใช้ในชั้นศาลไม่ได้ จนกว่าฉันจะเห็นสมุดบัญชีปกดำเล่มนั้นด้วยตาตัวเอง สถานะของเธอที่นี่ก็ยังคงเป็นแค่ 'นักโทษที่รอการพิสูจน์ตัวเอง'"

เซเรนาลุกขึ้นยืน กระชับเสื้อคลุมเข้าหากันแน่น 

"ฉันรู้ค่ะ และฉันจะเอามันมาให้คุณให้ได้"

"ดี" 

จูเลียนหมุนตัวกลับมา ดวงตาสีเทาจับจ้องเธอด้วยความหมายที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะอ่านออก 

"งั้นก็เตรียมตัวให้พร้อม เพราะคืนพรุ่งนี้... ตระกูลคลาร์กจะเป็นเจ้าภาพจัดงานกาล่าการกุศลเพื่อระดมทุนให้มูลนิธินั่น และฉัน... จะพา 'ภรรยา' ของฉันไปเปิดตัวอย่างเป็นทางการ"

หัวใจของเซเรนากระตุกวูบงานกาล่าที่คฤหาสน์คลาร์ก นั่นหมายความว่าเธอจะต้องกลับไปเผชิญหน้ากับพ่อ แม่เลี้ยงและผู้คนมากมายที่พร้อมจะเหยียบย่ำเธอ แต่เมื่อมองสบเข้าไปในดวงตาดุดันของผู้ชายตรงหน้า เธอก็รู้ว่านี่คือสมรภูมิรบที่แท้จริง และเธอจะไม่มีวันยอมแพ้

เช้าวันใหม่ในรังเสือได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และการชิงไหวชิงพริบเพื่ออิสรภาพของเธอ... เพิ่งจะเริ่มนับหนึ่งเท่านั้น