บทที่ 15 จนกว่าจะหมดเวลา

“คุณคือพี่ชายของรดาเหรอคะ” เสียงนี้ภูมิภัสจดจำได้ ตอนที่แม่บ้านโทรไปบอกว่าหาซื้อมันไม่ได้เขาก็ยังคิดถึงเธอ และยังเผลอชมว่าเธอเสียงหวานไม่แพ้รสชาติของมันที่ให้มาอยู่ในใจ

ชายหนุ่มหันไปด้านหลัง เขาเห็นหน้าเธอชัด ๆ แต่ก็ต้องรีบหันกลับมาเพราะสายตาไม่อาจมองเพียงแค่หน้าได้

“ทำไมถึงเป็นเธอ!” เธอคือผู้หญิง...