บทที่ 42 ส่งกลับบ้าน

“มีมี่” เดรโกเรียกเธอไปแบบรู้สึกผิดที่เขาทำท่าทีแบบนี้ใส่เธอ ยิ่งเขาได้เห็นเธอเดินออกไปแบบไม่เลียวมามองเขาแบบนี้ เขาก็ยิ่งจุกที่อกที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย นอกจากมองเธอเดินจากไปจนกระทั่งเธอขึ้นรถอีกคัน เธอก็นั่งนิ่งไม่มองมาที่เขาจนประตูรถมันปิดลงแล้วขับออกไป

“โธ่โว้ย” เดรโกสถบทออกมาอย่างโมโห จนเอียนต...